“Δεν είμαι ο Χριστός” του Μενέλαου Λουντέμη

της Μαρίας Χρονιάρη.

Ορκίζομαι στα καρφιά που με τρύπησαν
πως δεν είμαι ο Χριστός.
Όχι, δεν είμαι.
Ο Χριστός ήταν ένας άνθρωπος
που επέμενε να πεθάνει
για να μπορέσει ν’  αναστηθεί.

Εγώ, όχι. Εμένα…
μου φτάνει η μια ζωή.
Η μικρούλα αυτή ζωή.
Με τα πάθη της, με τα λάθη της.
Με τα σφάλματά της.

Που έχει έρωτα.
Που έχει ίλιγγο.
Που έχει δάκρυα -θαύματα -τραύματα.
Μα -προπάντων-
που έχει Θάνατο.

Θάνατο,
που μπορεί να τον καλέσεις όταν πρέπει.
Μα -προπάντων-
που μπορείς να τον δεχθείς όταν δεν πρέπει
χωρίς να φοβηθείς.

Λοιπόν… όπως βλέπετε
δεν είμαι ο Χριστός.

Μενέλαος Λουντέμης

(Από την ποιητική συλλογή  «Το σπαθί και το φιλί», εκδόσεις Δωρικός, 1967)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Μενέλαος Λουντέμης, ήταν Έλληνας λογοτέχνης που γεννήθηκε στο χωριό Αγία Κυριακή του Αιγιαλού της Μικράς Ασίας  το 1912. Το πραγματικό του όνομα ήταν Τάκης Βαλασιάδης, ενώ το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο το εμπνεύστηκε από τον ποταμό Λουδία της μετέπειτα πατρίδας του. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα σε πολύ νεαρή ηλικία, δημοσιεύοντας ποιητικές συλλογές στην «Αγροτική Ιδέα» της Έδεσσας το 1927 και το 1928, τις οποίες υπέγραφε με το πραγματικό του όνομα (Τάκης Βαλασιάδης). Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμό του, ήταν το 1934 στο διήγημα «Μια νύχτα με πολλά φώτα κάτω από μια πόλη με πολλά αστέρια». Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας το 1938 για τη συλλογή διηγημάτων του «Τα πλοία δεν άραξαν»  και  με τη Χρυσή Δάφνη Πανευρώπης στο Παρίσι το 1951. Επίσης τιμήθηκε και με το βραβείο «Μενέλαου Λουντέμη»,  που το καθιέρωσε προς τιμήν του η Ελληνική Εταιρία Λογοτεχνών και απονέμεται κάθε χρόνο στο καλύτερο πεζογράφημα του προηγούμενου έτους. Προς τιμήν του, στο Βουκουρέστι δόθηκε το όνομα του σε δημόσιο κτίριο (Λουντέμειο Μέγαρο).

Κατά τον εμφύλιο συλλαμβάνεται για τα αριστερά του φρονήματα, δικάζεται για εσχάτη προδοσία και καταδικάζεται σε θάνατο – ποινή που δεν εκτελέστηκε ποτέ. Αντ’ αυτού, εξορίζεται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Μακρόνησο και στον Άι  Στράτη, μαζί με τον Θεοδωράκη, τον Ρίτσο, τον Κατράκη και πολλούς άλλους. Το 1958 δικάζεται εκ νέου για το βιβλίο του «Βουρκωμένες μέρες» και απαγορεύεται η κυκλοφορία των βιβλίων του. Μετά τη δίκη, εκπατρίζεται στο Βουκουρέστι και το 1967 χάνει την ελληνική ιθαγένεια από τη δικτατορία του Παπαδόπουλου, ενώ το 1956 εξελέγην μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου της Ειρήνης. Το 1976 επανακτά την ελληνική του ιθαγένεια και επιστρέφει στην Ελλάδα. Ένα χρόνο αργότερα, στις 22 Ιανουαρίου 1977, πεθαίνει από καρδιακή προσβολή και η σορός του εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα.

Ο Μενέλαος Λουντέμης άφησε πίσω του πνευματική κληρονομιά περίπου σαράντα πέντε βιβλίων, που τον καθιστούν έναν από τους πολυγραφότερους Έλληνες συγγραφείς . Έχει την τάση να στρέφεται γύρω από ένα κεντρικό πρόσωπο – αφηγητή, που ανήκει στους περιθωριακούς τύπους των καταπιεσμένων κοινωνικά στρωμάτων και μας δίνει την προσωπική οπτική της μοναξιάς, του ανεκπλήρωτου έρωτα και της δυστυχίας του κόσμου.

The following two tabs change content below.
Η Μαρία Χρονιάρη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε τηλεόραση, έκανε σεμινάρια σκηνοθεσίας και εργάστηκε ως οπερατέρ. Αγαπάει τις λέξεις, τη μουσική και τη φωτογραφία. Είναι ποιήτρια.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts