Η ψήφος του «πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα;»

worst

του Δημήτρη Καλαντζή. 

Μετά το brexit στην Ευρώπη και την εκλογή Trump στην Αμερική, οι διεθνείς αναλυτές βάζουν τρία ορόσημα για να επιβεβαιώσουν την κατάρρευση του δυτικού κόσμου, όπως τον ζει μέχρι τώρα η γενιά μας: τις εκλογές στη μικρή αλλά αντιπροσωπευτική για τις «δυτικές αρχές» Ολλανδία τον Μάρτιο, τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία τον Μάιο και τις εκλογές στη Γερμανία τον Σεπτέμβριο, όπου για πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ένας ακροδεξιός σχηματισμός κατεβαίνει με αξιώσεις σε εκλογές. Αν σε αυτές τις αναμετρήσεις επικρατήσουν τα εθνικιστικά κόμματα, τότε όλο το οικοδόμημα των δυτικών «αξιών» θα έχει καταρρεύσει οριστικά και η απογοήτευση του κόσμου από ένα μοντέλο που έβαλε στο περιθώριο μεγάλα τμήματα πολιτών θα έχει οδηγήσει στην ψήφο του «πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα;»

Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν πλέον ότι ο Donald Trump δεν κέρδισε τις εκλογές στις ΗΠΑ λόγω των υποσχέσεών του για πλούτο και ευημερία αλλά ήταν η προσφορά απλοϊκών απαντήσεων σε σύνθετα προβλήματα που έκανε τα φτωχά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα να γοητευτούν από τη ρητορεία του εναντίον της «διεφθαρμένης ελίτ που κυβερνά επί δεκαετίες τη χώρα ερήμην των πολιτών», το «τέλος του παλαιού» και «την αρχή ενός (άδηλου) μέλλοντος».

Η ψήφος του «πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα;» πλανάται πάνω από όλον τον Δυτικό κόσμο. Η φιλελεύθερη Ολλανδία που έδειχνε να κολυμπά με άνεση στα νερά της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, σκέφτεται τώρα να παραχωρήσει τη διακυβέρνησή της στον «Κόμμα Ελευθερίας» του εθνικιστή Geert Wilders που πρεσβεύει την άποψη: «όσο περισσότεροι μουσουλμάνοι έρχονται στη χώρα μας, τόση θα λιγοστεύει η ελευθερία μας». Θα αποτελούσε παραδοξότητα πριν από μερικά χρόνια να πίστευε κάποιος ότι η εξωστρεφής και φιλελεύθερη Ολλανδία θα μπορούσε να γοητευτεί από κηρύγματα ξενοφοβίας, αποχώρησης από διεθνείς οργανισμούς και  περιχαράκωσης στα στενά σύνορά της. Ο «χαρισματικός» κύριος Wilders όμως προβάλλει σήμερα ως το φαβορί των εκλογών του Μαρτίου.

Στην Γαλλία εκτιμάται ότι η Μαρί Λεπέν θα χάσει τελικά την καρέκλα της προεδρίας τον Μάιο για λάθος όμως λόγους. Οι συντηρητικοί ψηφοφόροι θα προτιμήσουν τον «δεξιό» Φιγιόν γιατί η Λεπέν είναι υπερβολικά… φιλελεύθερη σε θέματα – ταμπού για τους συντηρητικούς, όπως το δικαίωμα αμβλώσεων στις γυναίκες και ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών. Η Λεπέν έχει σημαία την ξενοφοβία, την αντι-παγκοσμιοποίηση, τις καλές σχέσεις με τη Ρωσία και την αποχή της Γαλλίας από οποιαδήποτε διένεξη εκτός των συνόρων της αλλά οι «χαλαρές» θέσεις της στα κοινωνικά ζητήματα της μεταμοντέρνας κοινωνίας, δεν ικανοποιούν τους σκληρούς συντηρητικούς της Γαλλίας. Η Γαλλία θα παραμείνει πιθανώς στην «παλαιά Δύση» αλλά τίποτα δεν θα είναι ίδιο με την Λεπέν να έχει στο πλευρό της το 30 – 40% των Γάλλων.

Μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την Ολλανδία και την Γαλλία, οι διεθνείς αναλυτές αποδίδουν στη Γερμανία και στο γεγονός ότι για πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την ισοπέδωση του ναζισμού, ένα απροκάλυπτα εθνικιστικό κόμμα διεκδικεί ρόλο στο πολιτικά πράγματα της πιο πλούσιας και δυνατής χώρας της Ευρώπης. Το κόμμα «Εναλλακτική για την Γερμανία» διεκδικεί ένα ποσοστό της τάξης του 15% των Γερμανών ψηφοφόρων, που όσο θα κουράζει η διακυβέρνηση Μέρκελ, θα θρέφεται και θα γιγαντώνεται.

Για κάποιους η ψήφος του «πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα;» μοιάζει ως μία συναρπαστική ευκαιρία για ριζική αλλαγή μίας πορείας που φαινόταν ότι είχε φτάσει σε τέλμα. Δυναμικές και παραγωγικές χώρες ίσως να έχουν το περιθώριο να ρισκάρουν την αρνητική έκβαση μίας περιπέτειας. Τα μικρά όμως κράτη που βασίζουν την εδαφική και οικονομική τους υπόσταση στη συμμετοχή τους σε διακρατικούς οργανισμούς, θεσμούς και συμμαχίες, μπορούν αλήθεια να αντιμετωπίσουν την απάντηση «πολύ» στο ερώτημα «πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα»;

The following two tabs change content below.

Δημήτρης Καλαντζής

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στο κέντρο της Αθήνας. Σπούδασε δημοσιογραφία στο «Εργαστήρι» και Ελληνικό Πολιτισμό στο ΕΑΠ. Έχει δουλέψει σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς & τηλεοπτικούς σταθμούς και τώρα διερευνά τους κώδικες του διαδικτύου. Αγαπά τις ανθρώπινες ιστορίες και τις γάτες.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts