‘Ο συνοδοιπόρος’

της Αγγελικής Ρουμπιέ.

Από χθες βράδυ ήταν εκεί. Καρφωμένη η λέξη στο μυαλό μου. Σενάρια πολλά, εικόνες ακόμη πιο πολλές. Από μικρή ηλικία, αρχίζει δειλά και σχηματοποιείται στη φαντασία σου. Με την πάροδο του χρόνου, αρχίζεις και  βλέπεις διστακτικά, με ενδοιασμό, στα πρόσωπα πολλών τον ιδανικό συνοδοιπόρο σου, είτε στο φιλικό είτε στο πιο προσωπικό πλαίσιο.

Πορεύεσαι μαζί, σε φως και σκιές, σε παρεξηγήσεις και τσακωμούς, με κλάμα και θυμό, σε στιγμές χαράς και συγκίνησης, με αγκαλιά και φιλιά. Θα μου πεις ότι αυτό παρατηρείται σε πολλούς, με πολλούς. Τι είναι αυτό που συνιστά την ουσία, την κρυμμένη, ή όχι, αλήθεια της λέξης; Αυθορμήτως θα σου απαντήσω: ο χρόνος. Ο χρόνος που γιατρεύει, πληγώνει, παρηγορεί, απαλύνει, διαχωρίζει και διασαφηνίζει τις εν συγχύσει έννοιες στο νου σου, καταδεικνύει ποιος άνθρωπος παραμένει δίπλα σου. Αυτό το ‘συν’ στην οδοιπορία σου. Δίπλα δίπλα, σε δρόμο απροσδιόριστο, που πάντα στην αρχή φαίνεται ομαλός και διαβατός, αλλά στη συνέχεια το έδαφός του διαβρώνεται και πρέπει να σου κρατούν σφιχτά το χέρι, για να μην πέσεις…

Και, έρχονται, πάλι στιγμές που το χέρι σου μένει άδειο και περιμένει κάποιο άλλο να το συμπληρώσει. Ή συνηθίζει μόνο και σχεδόν ανεξάρτητα, δίχως να υπακούει στους νόμους της φύσης, υψώνεται αργά και σου δείχνει τη μοναδική λύση. Να πας μπροστά. Έχοντας ως συνοδοιπόρο εσένα. Και… πού ξέρεις; Ίσως, στη διαδρομή ξεκινήσει κι άλλος να διασχίζετε μαζί το δρόμο. Ποτέ δεν τελειώνει το ταξίδι αυτό, σαν παρτίδα με εισόδους και εξόδους, άλλοτε βίαιες και αιφνίδιες κι άλλοτε με προειδοποιημένες αποχωρήσεις.

Η μόνη αλήθεια σε όλο αυτό, είσαι συ. Και ο δρόμος σου είναι μακρύς ακόμη… Και, αν σου ‘πέσει’ ο ουρανός στο κεφάλι, όπως έλεγε μια αγαπημένη μου ψυχή, τότε, πραγματικά, τίποτα δεν έχεις να φοβηθείς. Διότι τα χάνεις όλα και μετά δικαιούσαι να διεκδικήσεις τον ίδιο τον ουρανό.

(Φωτογραφία: Jamie Henderson@Flikr)

The following two tabs change content below.
Η Αγγελική Θ. Ρουμπιέ ζει και εργάζεται στη Λιβαδειά Βοιωτίας ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια βαθμίδα. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών (τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής, Ψυχολογίας. Ειδίκευση: Παιδαγωγική). Η αγάπη και ο θαυμασμός της για την τέχνη την οδήγησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παν/μίου Πελοποννήσου, στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών (Ναύπλιο). Η σύγχυση και οι απορίες της για το πολιτικό γίγνεσθαι, την έστρεψαν και στην Πολιτική Επιστήμη, όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Παν/μίου Αθηνών. Σήμερα είναι υποψήφια διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Παν/μίου Πελοποννήσου (Κόρινθος). Αγαπάει πολύ τα παιδιά και το θέατρο. Πιστεύει πως η τέχνη αναδεικνύει το φως που όλοι κρύβουμε και ότι τα παιδιά μάς χαρίζουν απλόχερα τη θετική ενέργεια που τόσο λείπει.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts