Πεδίον του Άρεως ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΣ: 6.000 φίλοι και… συνεχίζουμε!

του Δημήτρη Καλαντζή.

Η σελίδα Πεδίον του Άρεως ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΣ ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2017 με σκοπό την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και τη διεκδίκηση ενός δημόσιου, ζωντανού και φιλόξενου Πεδίου του Άρεως, κόντρα στην εξαθλίωση και την ερήμωση που το είχαν καταδικάσει επί χρόνια τοπική αυτοδιοίκηση και κεντρικό κράτος.

Ύστερα από την αποτυχία της συνεργασίας όλων των ομάδων, συλλόγων και ενεργών πολιτών υπό το σχήμα «Επιμένουμε Πεδίο του Άρεως» λόγω της αλαζονείας και των θολών αντιλήψεων περί δημοκρατικών διαδικασιών λίγων ατόμων (αλλά πολύ έμπειρων στις παρασκηνιακές κινήσεις, τα «καπελώματα» και τη διαβολή), σκεφτήκαμε ότι δεν θα έπρεπε να αφήσουμε να χαθεί η δυναμική που είχαμε καταφέρει να πυροδοτήσουμε με τη μεγαλύτερη εκδήλωση διαμαρτυρίας κατοίκων που είχε οργανωθεί ποτέ στο Πεδίον του Άρεως, το «Φωτίζουμε το Πεδίον του Άρεως» τον Σεπτέμβριο του 2017.

Αποφασίσαμε λοιπόν να ξεκινήσουμε μία νέα σελίδα, πραγματικά ελεύθερη από μικροσυμφέροντα και προσωπικές στρατηγικές, με ζωντανό και… ζωηρό περιεχόμενο, ώστε να φέρουμε το Πεδίον του Άρεως ξανά στο ενδιαφέρον των Αθηναίων και όσων έχουν στα χέρια τους την τύχη του.

Κάναμε δεκάδες αναρτήσεις, βγάλαμε φωτογραφίες, γυρίσαμε βίντεο, μπήκαμε στην πιάτσα των ναρκωτικών και μεταφέραμε σοκαριστικές περιγραφές από την εξαθλίωση της ζωής, που κάποιοι «ακαδημαϊκά» (και με υποκριτική «κοινωνική ευαισθησία»), επιμένουν να αποσυνδέουν από το ανελέητο κύκλωμα μαφιόζων που θησαυρίζει σκυλεύοντας ανθρώπινες ζωές…

Αντιταχθήκαμε στην αντίληψη «περίεργων» ομάδων που οραματίζονταν το Πεδίον του Άρεως ως γκέτο της «λούμπεν παρανομίας», στέκι πρεζεμπόρων, σωματεμπόρων και κάθε είδους παραβατικών…

Ξυπνήσαμε μνήμες από το Πεδίον του Άρεως των νιάτων μας, όταν το Πάρκο πλημμύριζε από παιδικά γέλια, οικογένειες κάθε οικονομικού επιπέδου, ηλικιωμένους και ζευγαράκια…

Δώσαμε μάχη με την αδιάφορη Περιφέρεια Αττικής για να αναλάβει τις ευθύνες της, μένοντας όμως μακριά από τις αίθουσες αναμονής των γραφείων της…

Κινηθήκαμε ανοιχτά.

Κινηθήκαμε δημόσια.

Με βαθιά απέχθεια στους «παραγοντισμούς», τα στρογγυλά και τα τετράγωνα τραπέζια πίσω από κλειστές πόρτες, τις κρυφές συναντήσεις και τις μηχανορραφίες.

Εμείς, δεν παρακαλέσαμε ούτε παρακαλάμε για τίποτα.

Δεν ζητάμε «χάρες».

Δεν ζητάμε «ρουσφέτια».

Δεν ζητάμε ρόλους.

Δεν ζητάμε θέσεις.

Διεκδικούμε αυτό που πιστεύουμε ότι μας οφείλεται:

έναν ζωντανό και φροντισμένο δημόσιο χώρος πρασίνου, αναψυχής, ξεκούρασης και διασκέδασης για ΟΛΟΥΣ τους πολίτες.

Αυτό θέλαμε, αυτό θέλουμε κι αυτό μόνο θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε…

Σας ευχαριστούμε θερμά για την υποστήριξη, τα χιλιάδες likes και τις κοινοποιήσεις που κάνουν τη φωνή μας να φτάνει στα αυτιά εκείνων που πρέπει.

Θα συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, με τον ίδιο ερασιτεχνικό ενθουσιασμό και την ίδια «αυθάδεια» που επιβάλλεται, όταν οι Αρχές δεν κάνουν την δουλειά τους…

The following two tabs change content below.

Δημήτρης Καλαντζής

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στο κέντρο της Αθήνας. Σπούδασε δημοσιογραφία στο «Εργαστήρι» και Ελληνικό Πολιτισμό στο ΕΑΠ. Έχει δουλέψει σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς & τηλεοπτικούς σταθμούς και τώρα διερευνά τους κώδικες του διαδικτύου. Αγαπά τις ανθρώπινες ιστορίες και τις γάτες.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts