‘Το γάλα του παιδιού’

της Αγγελικής Ρουμπιέ.

Τετάρτη απόγευμα, συννεφιασμένο, με δρόμους άδειους. Θέαμα μελαγχολικό, αλλά απολύτως ταιριαστό με την εποχή. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Διαδρομή μέχρι το σούπερ μάρκετ, για ψώνια τελευταίας στιγμής, τίποτε ιδιαίτερο. Ενίοτε, ο χώρος αυτός χρησιμεύει ως ψυχοθεραπευτικό διάλειμμα, χαλαρωτικό στη ρουτίνα της ημέρας.

Στο ταμείο, μπροστά μου, ένα μικρό αγοράκι, μελαχρινό αρκετά, όμορφο, μέχρι επτά ετών, περίπου. Πρόσφυγας. Τα μεγάλα, μαύρα μάτια του κοιτούσαν καχύποπτα το χώρο και εμάς γύρω… Περίμενε υπομονετικά την ταμία να ‘χτυπήσει’ τα ψώνια του. Γάλα. Τρία μεγάλα χάρτινα κουτιά. Έβγαλε από την τσέπη του κέρματα, τα μέτρησε προσεκτικά και, αφού αρνήθηκε την πλαστική σακούλα, πήρε στη μικρή του αγκαλιά, σιγά σιγά, το γάλα του. Γύρισε και με κοίταξε. Ποιος ξέρει πόση ώρα το παρατηρούσα, δίχως να αντιληφθώ ότι, ίσως, το έχω φοβήσει. Έφυγε, περπατώντας αργά, με γεμάτη τη μικρή του αγκαλιά με τα μεγάλα, χάρτινα κουτιά γάλα. Περπατούσε προσεκτικά, μήπως του πέσει κάποιο από το πολύτιμο φορτίο του.

Έτυχε και κάναμε την ίδια διαδρομή. Δύο διαδρομές, σε απέναντι πεζοδρόμια. Δύο άνθρωποι διαφορετικοί σε όλα. Θα μπορούσε να είναι το παιδί μου. Πού και πού, έστρεφε το κεφάλι του, να δει αν το κοιτάζω. Του χαμογέλασα, κοντοστάθηκε και, μετά άρχισε να περπατά ξανά, επιταχύνοντας το βήμα του. Ξεκίνησε να τραγουδά, ψιθυριστά, αλλά ακουγόταν στον άδειο δρόμο.

Πριν φτάσω στον προορισμό μου, το είδα να στρίβει στο στενάκι που βρίσκεται το σπίτι όπου φιλοξενείται η οικογένειά του από το δήμο μας. Η εικόνα του χαριτωμένου μικρού υπάρχει, μέρες μετά στο μυαλό μου. Και με κάνει να χαμογελώ. Σ αυτή τη μικρή αγκαλιά, χώρεσε όλο το γάλα των παιδιών του κόσμου. Μέρες που έρχονται…

(Φωτογραφία: Juan Castillo) 

The following two tabs change content below.
Η Αγγελική Θ. Ρουμπιέ ζει και εργάζεται στη Λιβαδειά Βοιωτίας ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια βαθμίδα. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών (τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής, Ψυχολογίας. Ειδίκευση: Παιδαγωγική). Η αγάπη και ο θαυμασμός της για την τέχνη την οδήγησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παν/μίου Πελοποννήσου, στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών (Ναύπλιο). Η σύγχυση και οι απορίες της για το πολιτικό γίγνεσθαι, την έστρεψαν και στην Πολιτική Επιστήμη, όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Παν/μίου Αθηνών. Σήμερα είναι υποψήφια διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Παν/μίου Πελοποννήσου (Κόρινθος). Αγαπάει πολύ τα παιδιά και το θέατρο. Πιστεύει πως η τέχνη αναδεικνύει το φως που όλοι κρύβουμε και ότι τα παιδιά μάς χαρίζουν απλόχερα τη θετική ενέργεια που τόσο λείπει.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts