
από την Αγγελική Ρουμπιέ.
Προσπαθώ να θυμηθώ τα σημάδια. Σκόρπια, με υπαινιγμό ύπαρξης, σχεδόν αδιόρατα, με χρόνο και σε χρόνο συγκεχυμένο, αλλά και τόσο στοχευμένο, σε περιστάσεις ζωής τυχαίες και συγκεκριμένες μαζί. Η παρουσία του συμβολική, υποστηρικτική, μια υπενθύμιση σύμπαντος παράλληλου, ή, μήπως ενδόμυχης επιθυμίας; Ποιος ξέρει; Πόσα ερωτήματα δεν έχουν απαντήσεις; Ας υπάρχει ένα ακόμη, λοιπόν!
Έχω γεμίσει τον κόσμο μου αγγελάκια. Παιχνίδια, μορφές αγνές, φωτεινές, στολίδια ενός δέντρου γιορτινού, αλλά και μορφές που παραπέμπουν αλλού, σε σύμπαν ξεχωριστό… Τα βλέπω παντού, τα χαίρομαι, τα μοιράζω στον χώρο μου, ώστε να με ‘προσέχουν’ απ’ όλες τις μεριές.
‘Φτερό αγγέλου’ βρήκα προχθές στο μπαλκόνι μου, παγιδευμένο στα φύλλα ενός φυτού. Μικρό φτερό, απαλό, μικρού αγγέλου, σκέφτηκα και χαμογέλασα. Πέρασε ο καιρός… Αρχίζω τους συνειρμούς: Φτερό, ελευθερία, άγγιγμα, χάδι, αγάπη, φροντίδα, προστασία, λευκό, αγνό, ζεστό, προσοχή, ασφάλεια, Θεός, παράδεισος, εκκλησία, λουλούδια, λιβάνι, κεριά, ουρανός, ήλιος, φύση, ανάσες, περπατώ, μαζί, χέρια, αγκαλιά, δρόμος, ανοιχτός, χαρά, αρμονία. Οι άγγελοί μου είναι εδώ. Ίσως αμέλησα να τους αναζητήσω, γιατί τους έχω δεδομένους, σιωπηλούς παρατηρητές της ζωής. Ή, όχι; Μυστικούς, έμμεσους καθοδηγητές, συνοδοιπόρους αόρατους σε πορεία που κρύβει στροφές μυστικές και απότομες.
Τους επικαλούμαι, αλλά ξέρω. Πιο σταθερά τα βήματά μου πια, πιο ψύχραιμα, με σκέψη πιο βασανισμένη από ποτέ (ανάγκη πλέον), με σύμπαν που αλλάζει αναπάντεχα, με αναμνήσεις χαμόγελου αγαπημένης φίλης, σε βλέμμα πράσινο, με αναμνήσεις φωνής αγαπημένης και με παρόν διεσταλμένο, το ταξίδι συνεχίζεται. Και είμαι ευγνώμων.
Για την Μίνα.
Latest posts by Αγγελική Ρουμπιέ (see all)
- Τρεις προσευχές - April 18, 2025
- Ο κύκλος -3 - August 20, 2024
- ‘Πέτρες και άνθη’ - May 2, 2024
