Η Τέλεια Γειτόνισσα: το καλό θύμα, η κακή Κάρεν και η σιγουριά του χειροκροτήματος

του Δημήτρη Καλαντζή.

Η «Τέλεια Γειτόνισσα» του Netflix είναι ό,τι πιο αμερικανικό μπορείς να φανταστείς: μια λευκή γυναίκα που φωνάζει στην αυλή, μαύρα παιδιά που παίζουν, αστυνομικά περιπολικά που περνούν ξανά και ξανά, και ένα τραγικό τέλος πίσω από μια κλειστή πόρτα.

Το The Perfect Neighbor της Geeta Gandbhir (2025) ξεκινά σαν ένα αποστασιοποιημένο, σχεδόν επιστημονικό χρονικό μιας σύγκρουσης που ξεφεύγει από τον έλεγχο. Η Susan Lorincz, 59 ετών, πυροβόλησε και σκότωσε τη Ajike “AJ” Owens, 35χρονη μητέρα τεσσάρων παιδιών, στις 2 Ιουνίου 2023, στην Οκάλα της Φλόριντα.
Η σκηνή της τραγωδίας είναι τόσο οικεία που σοκάρει: μια γειτονιά με μικρά σπίτια, ένας φράχτης, ένα παράπονο για «πολύ θόρυβο». Ένα “stand your ground” που καταλήγει σε δολοφονία.

INFO BOX — Η ταινία The Perfect Neighbor με μια ματιά

Τίτλος: The Perfect Neighbor
Σκηνοθεσία: Geeta Gandbhir
Παραγωγή: Netflix Documentary Films / HBO alumna production
Πρεμιέρα: 17 Οκτωβρίου 2025, Netflix Global
Διάρκεια: 103 λεπτά
Φεστιβάλ: Sundance Film Festival 2025 – Επίσημη επιλογή / Βραβείο κοινού για Ντοκιμαντέρ Μακράς Διάρκειας
Υπόθεση:
Μια φαινομενικά ασήμαντη γειτονική διαμάχη στην Οκάλα της Φλόριντα μετατρέπεται σε τραγωδία, όταν η λευκή Susan Lorincz πυροβολεί την Ajike Owens, μητέρα τεσσάρων μαύρων παιδιών.
Το ντοκιμαντέρ συντίθεται κυρίως από αληθινό υλικό body-cam, ηχογραφήσεις 911 και μαρτυρίες, καταγράφοντας πώς η ένταση, η έλλειψη κοινωνικών παρεμβάσεων και οι φυλετικές προκαταλήψεις οδηγούν σε ένα μοιραίο περιστατικό.
Τεχνική: χρήση πρωτογενούς οπτικοακουστικού υλικού, ελάχιστη δραματοποίηση, χρονική ανασύνθεση.
Πραγματικά γεγονότα:
Η Susan Lorincz καταδικάστηκε στις 25 Νοεμβρίου 2024 σε 25 χρόνια κάθειρξη για ανθρωποκτονία εξ αμελείας.

Για περίπου τα ¾ της ταινίας, το υλικό είναι αποστομωτικό. Δεν υπάρχει αφήγηση, ούτε δραματοποίηση – μόνο εικόνες από τις κάμερες των αστυνομικών, ηχογραφήσεις από τις κλήσεις 911 και συζητήσεις ανάμεσα στους γείτονες.
Η ψυχρότητα της καταγραφής σε κάνει να νιώθεις άβολα. Βλέπεις μια γειτονιά που σιγοβράζει, μια γυναίκα που καλεί συνεχώς την αστυνομία για τα παιδιά που «την ενοχλούν», και αστυνομικούς που επανέρχονται χωρίς να αλλάζει τίποτα. Είναι ένα σιωπηλό μάθημα για το πώς ξεκινά η παράνοια.

Η ίδια η σκηνοθέτις δήλωσε:

«Οι κάμερες των αστυνομικών αποτελούν συνήθως ένα βίαιο εργαλείο του κράτους. Εμείς θέλαμε να το ανατρέψουμε αυτό και να τις χρησιμοποιήσουμε για να δείξουμε την ανθρώπινη πλευρά της κοινότητας.»
Καλή πρόθεση — αλλά στην πράξη, η ταινία επιλέγει τη γραμμή του Netflix: θέαμα με θέση.

Από τη μέση και μετά, η Perfect Neighbor σταματά να ρωτά και αρχίζει να δηλώνει. Η Lorincz μετατρέπεται στην «Κάρεν» των suburbs, το πρόσωπο του λευκού ρατσισμού. Η κοινότητα της Owens αποκτά τη ρητορική των “good victims”, η αστυνομία το ρόλο του αποτυχημένου θεσμού, και η αφήγηση κλείνει μέσα σε αυτό το τρίγωνο: λευκή-δράστις, μαύρο-θύμα, σύστημα-αδιάφορο.

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πιο σκοτεινή — και πιο σύνθετη.
Η Lorincz δεν εμφανίζεται ως μανιακή ρατσίστρια· εμφανίζεται ως μια γυναίκα διαλυμένη από εμμονές, φόβους, αδυναμία επικοινωνίας. Αναφέρει πως έχει υπάρξει θύμα βιασμού — κάτι που δεν διερευνάται ποτέ. Οι αντιδράσεις της είναι δυσανάλογες, ναι. Αλλά είναι και ανθρώπινες — τραγικά ανθρώπινες.
Κι όμως, η ταινία δεν ψάχνει καν να τις κατανοήσει. Η ψυχική αστάθεια της Lorincz αντιμετωπίζεται σαν… πλοκή. Σαν ένα ακόμα επεισόδιο στην αφήγηση “λευκοί vs μαύροι”.

Και εδώ χάνεται η ευκαιρία.
Το The Perfect Neighbor θα μπορούσε να είναι μια κοινωνική ακτινογραφία για την απομόνωση, τη μοναξιά, τη μικροαστική παράνοια, το πώς το “different” γίνεται “dangerous”.
Αντί αυτού, προτίμησε τον ηθικό αυτοματισμό. Το Netflix βρήκε ξανά την “Κάρεν” που αγαπά να μισεί.

Κι όμως, υπάρχει κι ένας άλλος ρατσισμός εδώ: απέναντι σε όσους πάσχουν από ψυχικά νοσήματα, ή απλώς δεν «ταιριάζουν» στη γειτονιά. Αυτοί που ενοχλούν, που δεν χαμογελούν αρκετά, που μιλάνε «παράξενα». Αυτοί που, σε μια κοινωνία που τρέφεται από προκατάληψη, γίνονται οι «τέλειοι ένοχοι».

Ο Clint Eastwood το είχε καταλάβει πολύ πριν το Netflix: στο Gran Torino (2008), ένας γέρος ρατσιστής λευκός σε γειτονιά μαύρων καταλήγει να πεθάνει για να τους σώσει. Εκεί υπάρχει λύτρωση.
Εδώ, υπάρχει μόνο hashtag.

Το The Perfect Neighbor είναι ένα σπουδαίο ντοκουμέντο — και ένα χαμένο στοίχημα. Γιατί ενώ είχε όλα τα υλικά για να μιλήσει για την πολυπλοκότητα, προτίμησε τη σιγουριά του χειροκροτήματος.

Και στο τέλος, μένεις να αναρωτιέσαι: ποιος είναι ο πραγματικός «τέλειος γείτονας»; Αυτός που δεν κάνει θόρυβο — ή αυτός που προσπαθεί να καταλάβει τον άλλον πριν τραβήξει τη σκανδάλη;

Bio
Latest Posts

Δημήτρης Καλαντζής

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στο κέντρο της Αθήνας. Σπούδασε δημοσιογραφία στο «Εργαστήρι» και Ελληνικό Πολιτισμό στο ΕΑΠ. Έχει δουλέψει σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς & τηλεοπτικούς σταθμούς και τώρα διερευνά τους κώδικες του διαδικτύου. Αγαπά τις ανθρώπινες ιστορίες και τις γάτες.