Ελάχιστη τιμή στον νεκρό 23χρονο η απαγόρευση της προνομιακής μετακίνησης των Βουλευτών

του Δημήτρη Καλαντζή.

Περνάω κάθε ημέρα από Ακαδημίας και Βασιλίσσης Σοφίας. Αν περνάς κι εσύ, μπορεί να με γνωρίζεις. Είμαι αυτός που χτυπάω συνεχόμενα την κόρνα όταν χάνεται το δεύτερο και τρίτο «πράσινο» φανάρι,  προκειμένου κάποιος υπουργός / βουλευτής να «κόψει δρόμο» για το κοινοβούλιο.

Στο τέταρτο χαμένο «πράσινο», έχω παρασύρει και τους άλλους οδηγούς να χτυπάνε δαιμονισμένα τις κόρνες τους. Ο/η τροχονόμος αδιαφορεί. Το πολύ πολύ να μας ρίξει καμιά αγριεμένη ματιά. Στόχος μας ούτως ή άλλως δεν είναι αυτός-η. Είναι ο υπουργός / βουλευτής που δεν ντρέπεται να εμποδίζει τη μετακίνηση των πολιτών για τη δική του ευκολία…

Ποτέ δεν κατάλαβα με ποιά λογική ο χρόνος του υπουργού / βουλευτή είναι πολυτιμότερος από εκείνον ενός γιατρού που πάει να σώσει ζωές ή μίας εργαζόμενης που γυρίζει από τη νυχτερινή βάρδια για να αναλάβει τα μωρά πριν φύγει ο άντρας της για δουλειά.  

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί θα πρέπει να κλείνουν οι δρόμοι για τον υπουργό / βουλευτή.

Γιατί να επιβάλλεται με τροχονόμους η ΠΑΡΑΝΟΜΗ κίνηση των υπουργών / βουλευτών.

Γιατί να μην πηγαίνουν όλοι νόμιμα στο κοινοβούλιο από την Αμαλίας.

Γιατί να μη ζουν στην πραγματικότητα που ζούμε όλοι οι άλλοι πολίτες.

Πως θα παίρνουν σωστές αποφάσεις εάν κινούνται «προνομιακά» και «κατ΄ εξαίρεση»;

Το βίντεο – ντοκουμέντο από το δυστύχημα έξω από τον πλαϊνή είσοδο της Βουλής απεικονίζει μια τραγωδία.

Μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου ένας νέος άνδρας τινάζεται στον αέρα και συνθλίβεται στην άσφαλτο. Σβήνει μια ζωή πριν καλά – καλά αρχίσει το ταξίδι της.

Συντρίβονται δυο γονείς. Θρηνούν οι φίλοι. Θλίβονται και οργίζονται όλοι οι άνθρωποι με στοιχειώδη ενσυναίσθηση.   

Με ένα μεγάλο “ΓΙΑΤΙ”.

Που η απάντηση, χάρη στο βίντεο ντοκουμέντο, είναι η «ευκολία» ενός βουλευτικού συνεργάτη.

Ο εθισμός στην παρανομία και την «κατ΄εξαίρεση» κίνηση.

Αυτή τη φορά δεν υπήρχε τροχονόμος για να διευκολύνει την παρανομία.

Και συντελέστηκε η τραγωδία.

Ο πρόεδρος της Βουλής απαγόρευσε την αριστερόστροφη είσοδο στη Βουλή μετά την τραγωδία. Κάποιοι #@&*# βγήκαν και είπαν ότι «εκεί πρέπει να μπει φανάρι για να γίνει νόμιμη η είσοδος των υπουργών / βουλευτών».

Ορίστε;

Δηλαδή για να «κόβουν δρόμο» 300 άνθρωποι, να ταλαιπωρούνται καθημερινά χιλιάδες άλλοι;

Αυτό δεν είναι πρόκληση.

Είναι ύβρις.

Το μόνο που μπορεί να μπει στο σημείο, είναι μία στήλη τιμής στον νεκρό.

Και αιώνιας καταδίκης της κατάχρησης εξουσίας.

Υ.Γ. Μπράβο στον / στους ανθρώπους που έβγαλαν το βίντεο στη δημοσιότητα και είδαμε όλοι ότι η ζωή του Ιάσονα χάθηκε από την παρανομία βουλευτικού συνοδευτικού. Ήταν το ελάχιστο που μπορούσε να γίνει για τη δικαίωση της μνήμης του παιδιού.

Υ.Γ.2 Ο σεβασμός στον κοινοβουλευτισμό βρίσκεται εν πολλοίς στα χέρια του ίδιου.

The following two tabs change content below.

Δημήτρης Καλαντζής

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στο κέντρο της Αθήνας. Σπούδασε δημοσιογραφία στο «Εργαστήρι» και Ελληνικό Πολιτισμό στο ΕΑΠ. Έχει δουλέψει σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς & τηλεοπτικούς σταθμούς και τώρα διερευνά τους κώδικες του διαδικτύου. Αγαπά τις ανθρώπινες ιστορίες και τις γάτες.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts