Η δύναμη της φωνής ανθρώπων που «δεν είχαν φωνή»

της Αγγελικής Καρδαρά.

Η δύναμη της φωνής ανθρώπων που «δεν είχαν φωνή» και μία συζήτηση για τα κριτήρια βάσει των οποίων αναλαμβάνει ένα άτομο την εκπαίδευση ανηλίκων

Η κοινωνία είναι «μουδιασμένη» και αναμένει τις νομικές εξελίξεις αλλά και βελτιωτικές αλλαγές σε εργασιακούς χώρους υπό το βάρος των σοβαρών καταγγελιών και της ισχυρής κοινωνικής αντίδρασης. Το πού θα μας βρει η επόμενη μέρα, πού θα οδηγήσουν όλες αυτές οι αποκαλύψεις που ασκούν τριγμούς στα θεμέλια της κοινωνίας, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει, αλλά σιγοκαίει μία ελπίδα για «κάθαρση» στους εργασιακούς χώρους και για περισσότερο φως στα απύθμενα σκοτάδια, για αξιοκρατία και διαφάνεια.  

Είναι, αν όχι κοινωνική απαίτηση, τουλάχιστον υψηλή προσδοκία οι άνθρωποι του πνεύματος που βρίσκονται στην επαγγελματική και κοινωνική κορυφή να αποτελούν πρότυπα. Γι’ αυτό άλλωστε επιλέγονται σε τόσο καίριες θέσεις, όχι μόνον για το πλούσιο βιογραφικό τους και το ταλέντο τους που ασφαλώς είναι απαραίτητα στοιχεία, αλλά και για το επαγγελματικό τους ήθος και τη θετική κοινωνική τους επιρροή. Αναμφίβολα, στις υποθέσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας η Δικαιοσύνη και μόνο θα αναδείξει αθώους και ένοχους και θα φωτίσει πτυχές που περιμένουμε εναγωνίως να φωτιστούν, αλλά οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων δεν μπορούν να μη μας απασχολήσουν και να μη μας προβληματίσουν σε κοινωνικό επίπεδο. Ο δημοσιογράφος που ενημερώνει το ευρύ κοινό για όλα αυτά τα ζητήματα οφείλει με τη σειρά του να κάνει έρευνα και πρωτίστως να εμβαθύνει στο φαινόμενο, προκειμένου να ενημερώσει με τρόπο ολοκληρωμένο και τεκμηριωμένο και να περάσει παράλληλα κάποια θετικά μηνύματα ως προς την ενίσχυση της πρόληψης.

Ένας έντονος προβληματισμός που ανακύπτει αυτή την περίοδο, με αφορμή και τη συζήτηση περί σεξουαλικών εγκλημάτων με ανήλικα θύματα, αφορά τα κριτήρια που πρέπει να τίθενται και τις ελεγκτικές διαδικασίες που πρέπει να ισχύουν σε εκπαιδευτικούς/ αθλητικούς κ.λπ. χώρους, ώστε οι επαγγελματίες που έχουν μεγάλη επιρροή στους νέους και αναλαμβάνουν θέσεις οι οποίες σχετίζονται με την εκπαίδευση ανηλίκων να μη θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική και ψυχική ακεραιότητά των μαθητών τους, δεδομένου ότι οι δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων, σε πολλές περιπτώσεις, πριν από τη διάπραξη του εγκλήματος, όπως δείχνει η έρευνα, βρίσκονταν στον οικείο χώρο του παιδιού – θύματος, είτε με συγγενική μορφή, είτε με συμβουλευτική μορφή (δάσκαλος, προπονητής κ.λπ.), είτε απλώς με τη μορφή ενός οικογενειακού φίλου. Επομένως το παιδί-θύμα, σε αυτές τις υποθέσεις όχι μόνο δεν είναι εντελώς άγνωστο για τον δράστη αλλά ο ίδιος καταφέρνει να το προσεγγίσει ευκολότερα, καθώς βρίσκεται κοντά του, σε έναν οικείο μάλιστα χώρο του. Όταν ο δράστης θεωρεί πως οι ευκαιρίες διάπραξης του εγκλήματος είναι κατάλληλες, τότε προβαίνει στις εγκληματικές του ενέργειες. Βλ. σχετική έρευνα Παιδεραστία στην Ελλάδα: Οι περιπτώσεις των καταστημάτων κράτησης Τρίπολης και Γρεβενών – Postmodern

Συνεπώς, μία πολύ ουσιαστική συζήτηση που πρέπει να γίνει είναι, πώς στην πράξη, θα διασφαλιστεί ότι οι ανήλικοι θα είναι απολύτως ασφαλείς στους εκπαιδευτικούς/ προπονητικούς κ.λπ. χώρους στους οποίους οι γονείς εμπιστεύονται την εκπαίδευση των παιδιών τους, θεωρώντας αυτονόητο και δεδομένο ότι είναι ασφαλή και προστατευμένα και ότι κανείς δεν θα τα πειράξει και δεν θα τα θυματοποιήσει. Πολύ σημαντικό, κατά την άποψή μου, να ξεκινήσει μία συζήτηση για το πώς θα διασφαλιστούν τα ακόλουθα:

  • Αυστηρά κριτήρια στην επιλογή των προσώπων που αναλαμβάνουν την εκπαίδευση ανηλίκων και εποπτεία του έργου τους από τους αρμόδιους φορείς
  • Επίσημη ενημέρωση γονέων και ανηλίκων από τους αρμόδιους πάλι φορείς για τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και τα θεμελιώδη δικαιώματά τους
  • Ελεγκτικοί μηχανισμοί στους οποίους να μπορούν να απευθύνονται γονείς και μαθητές για ενημέρωση, συμβουλευτική καθοδήγηση και για ό,τι άλλο χρειαστούν, εγκαίρως και χωρίς να χάνεται πολύτιμος χρόνος στη διάρκεια του οποίου ο ανήλικος/ η ανήλικη μπορεί να βρίσκεται σε κίνδυνο
  • Στελέχωση εκπαιδευτικών/ προπονητικών χώρων με ψυχολόγους

Ασφαλώς και δεν χρειάζεται «ηθικός πανικός», αλλά επένδυση στη γνώση, γιατί η γνώση είναι δύναμη!

Μία ακόμη πολύ σημαντική διάσταση του θέματος στη σύγχρονη κοινωνία, με τους ισχυρούς κλυδωνισμούς που υφίσταται, είναι πώς θα προστατευθούν ανήλικοι οι οποίοι προέρχονται από οικογένειες που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσλειτουργίες, οι οποίες δύναται να οξυνθούν εξαιτίας και της σφοδρής υγειονομικής κρίσης. Ποια θα είναι η κοινωνική μέριμνα για αυτά τα παιδιά, τα οποία μπορεί να ορφανά, οι γονείς τους να βρίσκονται στη φυλακή, να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με εξαρτήσεις κ.λπ., για τα οποία οι ειδικοί επιστήμονες εκφράζουν τις ανησυχίες τους τονίζοντας την ανάγκη να προστατευθούν πιο αποτελεσματικά και να διασφαλιστεί ότι τα «παιδιά των κρίσεων» δεν θα είναι έρμαια στα χέρια εγκληματιών. Αναμφίβολα, οι προκλήσεις στη σύγχρονη εποχή είναι πολλές και είναι κρίσιμης σημασίας η οργανωμένη Πολιτεία να επενδύσει στην παιδεία της νέας γενιάς, στην εκπαίδευσή της, να ενημερώσει και να δώσει στον σύγχρονο νέο ισχυρά εφόδια για το μέλλον.

Συνοψίζοντας, οι καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας και ελπίζουμε να διερευνηθούν σε βάθος έχουν προκαλέσει κοινωνική αναταραχή, γιατί όσα καταγγέλλονται κυμαίνονται σε ένα ευρύ φάσμα έκνομων συμπεριφορών, ποινικής αλλά και μεγάλης κοινωνικής απαξίας. Η κοινωνία είναι αντιμέτωπη με μία νέα αξιακή κρίση, η οποία αποκαλύπτει εγκληματικές συμπεριφορές που φέρεται να υιοθετούνταν για χρόνια σε βάρος ανθρώπων που στην ουσία «δεν είχαν φωνή» και που δύσκολα θα τολμούσαν να «ορθώσουν το ανάστημά τους» σε πλέον καταξιωμένα στον επαγγελματικό τους χώρο πρόσωπα που έχαιραν τεράστιας κοινωνικής αποδοχής και εκτεταμένης προβολής από τα ΜΜΕ. Τονίζω ότι η Δικαιοσύνη έχει τον πιο σημαντικό λόγο και αυτό άλλωστε περιμένει η κοινωνία, να αποφανθεί η Δικαιοσύνη και να φωτίσει όλες τις καίριες πτυχές των εν λόγω υποθέσεων. Η οργανωμένη Πολιτεία με τους θεσμούς της θα διασφαλίσει τα δικαιώματα όλων, δυνατών και αδυνάτων, και ελπίζουμε ότι σε ένα δεύτερο αλλά εξίσου σημαντικό επίπεδο θα δοθεί «ανάσα» στους εργασιακούς χώρους από ακραίες συμπεριφορές, εκφοβιστικές και έκνομες, για τις οποίες πολλοί σήμερα διατείνονται ότι γνώριζαν, ότι είχαν βάσιμες υποψίες, αλλά κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει για μία σειρά λόγων. 

Σήμερα μας δίνεται η πολύτιμη ευκαιρία να εγκαινιάσουμε μία νέα εποχή, επενδύοντας στη νέα γενιά και στην εκπαίδευσή της σε ζητήματα κρίσιμης σοβαρότητας, όπως η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η ισότητα, ο σεβασμός στην αξιοπρέπεια του ατόμου, η δεοντολογία στους εργασιακούς χώρους και γενικότερα η γνώση σε θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Ζητήματα για τα οποία έγκριτοι επιστήμονες στη χώρα μας έχουν μιλήσει εκτενώς εδώ και πολλά χρόνια, καταθέτοντας πολύτιμες προτάσεις, οι οποίες είναι σημαντικό να υλοποιηθούν, έστω και σήμερα. Είναι σημαντικό δηλαδή να προλάβουμε καταστάσεις και να λάβουμε όλα τα αναγκαία μέτρα πρόληψης, ειδικά για την προστασία της ανηλικότητας. Ο δρόμος που πρέπει να διανυθεί είναι ακόμα μακρύς, αλλά τουλάχιστον άνοιξε και δεν πρέπει να αφήσουμε την ελπίδα να «σβήσει», με απώτερο στόχο μας η σημερινή κοινωνική αγανάκτηση να μετατραπεί σε δύναμη για θετική δράση και σημαντικές, βελτιωτικές αλλαγές σε εργασιακούς και εκπαιδευτικούς χώρους. Ας δώσουμε τον αναγκαίο χώρο στα μέλη της επιστημονικής κοινότητας που έχουν ασχοληθεί επισταμένως με αυτά τα φλέγοντα ζητήματα να τοποθετηθούν και να ενημερώσουν το κοινό.

Διαβάστε ακόμη:

The following two tabs change content below.
Η Αγγελική Καρδαρά είναι Εισηγήτρια-Συγγραφέας και Εκπαιδεύτρια στο Πρόγραμμα Συμπληρωματικής εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης (E-Learning) του Κέντρου Επιμόρφωσης και Δια Βίου Μάθησης (Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ.) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι Διδάκτωρ του Τμήματος Επικοινωνίας & ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Φιλόλογος (με εξειδίκευση στη μεσαιωνική και νεοελληνική φιλολογία) και Τακτική Επιστημονική Συνεργάτιδα Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.). Το θέμα της διδακτορικής διατριβής της, με Επιβλέποντα τον Καθηγητή Γιάννη Πανούση, αφορά τον ιδιαίτερο γλωσσικό κώδικα επικοινωνίας του έγκλειστου πληθυσμού. Από τον Φεβρουάριο του 2020 ανέλαβε και Επιστημονικά Υπεύθυνη του Crime & Media Lab του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος που αποτελεί Ομάδα Εργασίας για το Έγκλημα και την Απεικόνισή του στα ΜΜΕ. Έχει επάρκεια και άδεια διδασκαλίας τριών ξένων γλωσσών (αγγλικών, γαλλικών, ισπανικών). Εργάζεται στον συναρπαστικό χώρο της εκπαίδευσης, δίνει διαλέξεις και οργανώνει μαθήματα σεμιναριακού τύπου στο αντικείμενο εξειδίκευσής της «Έγκλημα & Media». Επίσης, είναι Επιστημονικά Υπεύθυνη ερευνών εγκληματολογικού, κοινωνικού και μιντιακού ενδιαφέροντος, αρθρογραφεί και συγγράφει. Έχει συγγράψει τα βιβλία: Τρομοκρατία και ΜΜΕ (εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα), Όταν η ψυχή μιλάει (εκδόσεις Υδρόγειος), Φυλακή και Γλώσσα (εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα), Εγχειρίδιο Εγκληματολογίας για τον Αστυνομικό και Δικαστικό Συντάκτη (εκδόσεις Παπαζήση), Σκιαγράφηση του ψυχολογικού προφίλ των εγκληματιών που απασχόλησαν τα ελληνικά ΜΜΕ (1993-2018): Criminal Profiling and Media (εκδόσεις Παπαζήση). Οι «Νέοι Παγιδευμένοι στα Παιχνίδια της Βίας: Εγκλήματα με Δράστες και Θύματα Νέους» είναι το έκτο βιβλίο της και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαζήση.

Comments

comments

Related Posts

Comments are closed.

Recent Posts