Κωνσταντίνα Κούνεβα: «Αυτός που μου επιτέθηκε είναι αναγκασμένος να μ’ ακούει καθημερινά»

kouneva-1

συνέντευξη στη Γιούλα Ράπτη. 

Το βιτριόλι στην Ελλάδα το γνωρίζαμε κυρίως από τις ασπρόμαυρες ταινίες της Φίνος Φιλμ σαν απειλή για ερωτική εκδίκηση. Μέχρι τα Χριστούγεννα του 2008, όταν μια 43χρονη μετανάστρια καθαρίστρια δέχτηκε στο πρόσωπό της το καυστικό υγρό. Έτσι γνωρίσαμε την εθνολόγο από τη Βουλγαρία Κωνσταντίνα Κούνεβα που έδωσε τη μάχη τη ζωή της και συνεχίζει από τις Βρυξέλλες, ευρωβουλευτής πια του ΣΥΡΙΖΑ.

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα ήρθε στην Ελλάδα το 2006 για να εγχειριστεί στο Ωνάσειο ο γιος της Εμανουέλε, που σήμερα είναι 18 ετών. Με τον πατέρα του είχαν χωρίσει πολύ πριν φύγει από τη Βουλγαρία ενώ στην Ελλάδα εργαζόταν ήδη η μητέρα της που από τότε υπήρξε ο φύλακας-άγγελός της και σήμερα ζει με τον εγγονό της στο Παρίσι. Η συνδικαλιστική δράση της στην εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ προκάλεσε απειλητικά τηλεφωνήματα, τα οποία δεν τη σταμάτησαν μέχρι το βράδυ της επίθεσης που την περιέλουσαν με το βιτριόλι. Οι γιατροί δήλωσαν ότι δεν έχουν ξαναδεί πιο δυνατή γυναίκα και όλοι έμειναν έκπληκτοι που δεν είχε μέσα της ίχνος μίσους γι’ αυτόν που της προκάλεσε τέτοιο κακό.

Σήμερα, η εθνολόγος από τη Βουλγαρία, η μετανάστια καθαρίστρια στην Ελλάδα που το 2008 την παραμόρφωσαν με βιτριόλι, είναι ευρωβουλευτής της Ελλάδας και δίνει αγώνες κυρίως για τις μειονότητες, για τα εργασιακά, για τους πρόσφυγες, για τις γυναίκες, για τη βία. Αν ήταν σενάριο για ταινία, κάποιος θα αναρωτιόταν «μήπως είναι λίγο τραβηγμένο» αλλά στη ζωή δεν υπάρχει γραμμένο σενάριο.

  • Να ρωτήσω πρώτα απ’ όλα κυρία Κούνεβα, πώς είναι τώρα η υγεία σας μετά απ΄όσα περάσατε; Είστε καλά;

Είμαι τόσο καλά, όσο το επιτρέπει η ζημιά που έχει πάθει το σώμα μου, η όρασή μου και κάποια ζωτικά μου όργανα.

  • Μετά τα πολλά χειρουργεία στην Ελλάδα, ακολούθησαν κι άλλες επεμβάσεις;

Ναι. Στο Παρίσι αλλά και στη Βουλγαρία. Έχουν βελτιωθεί πολλές λειτουργίες και με κάποιες ακόμη θεραπείες ελπίζω να βελτιωθούν κι άλλο. Αλλά μερικά πράγματα δεν πρόκειται να διορθωθούν ποτέ. Έχω μάθει να ζω μ’ αυτά.

  • Πόσο άλλαξαν τη ζωή σας οι Βρυξέλλες;

Όλα έχουν αλλάξει στη ζωή μου. Στο τι και πόσο βλέπω, στο πώς κοιμάμαι, τι και πότε πρέπει να τρώω. Δίπλα σε αυτά και η εκλογή μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει προσθέσει την υποχρέωση να ταξιδεύω πολύ. Παρίσι, Βρυξέλλες, Αθήνα, και πολλοί άλλοι προορισμοί όπου έχουμε την υποχρέωση να πάμε ως μέλη των διάφορων επιτροπών. Έχω κι εγώ η ίδια εκπλαγεί με τον εαυτό μου και τις αντοχές του.

  • Ο γιος σας, ο Εμανουέλε, ζει με τη μητέρα σας στο Παρίαι. Μοιράζετε τη ζωή σας ανάμεσα στις Βρυξέλλες και το Παρίσι;

Μακάρι να ίσχυε αυτό που λέτε, αλλά δυστυχώς δεν είναι δίκαιη η μοιρασιά. Ο Εμανουέλε είναι ο αδικημένος της υπόθεσης. Φροντίζω να είμαι κοντά τους τα Σαββατοκύριακα και να βοηθάω το παιδί μου όσο μπορώ. Είναι ένας έφηβος με τις ανησυχίες του, τις σχολικές του υποχρεώσεις. Μπορεί να μην του αρέσει και τόσο αυτό που κάνω, αλλά έχει δείξει μεγάλη ωριμότητα. Με τη στάση του, με την υπομονή του και την αυτονομία του με έχει βοηθήσει όσο δεν φαντάζεται ο ίδιος.

  • Χρησιμοποιείτε το ίντερνετ; Μιλάτε μαζί του μέσω skype;

Ναι, βέβαια. Και η τεχνολογία βοηθάει σ΄αυτή την περίπτωση να νιώθουμε κοντά, να συνεννοούμαστε, για τα μαθήματα ή για πρακτικά θέματα. Όσο κι αν μου λείπει το παιδί μου όταν δεν είμαι κοντά του και είναι διαφορετική η επαφή, όμως είναι κι αυτό κάτι.

  • Πώς ξεκινάει μια μέρα σας στις Βρυξέλλες;

Κοιμάμαι ελάχιστα. Το πολύ 3 με 4 ώρες. Μου αρέσει το πρωί να ακούω μουσική, καμιά φορά ιταλική ποπ, πολλές φορές και να χορεύω, νιώθω ότι ο χορός με δυναμώνει και ότι ανεβάζει την ενέργειά μου. Το πρόγραμμά μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι συνήθως γεμάτο: συνεδριάσεις επιτροπών, συσκέψεις, συναντήσεις, αν φυσικά δεν υπάρχει κάποιο ταξίδι.

  • Λένε ότι είστε από τις πιο δραστήριες ελληνικές παρουσίες στο Ευρωκοινοβούλιο.

Ξέρετε, δεν είμαι από τους ανθρώπους που βγαίνουν να μιλήσουν για κάθε τι που συμβαίνει στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη. Προτιμώ να μιλάω για αυτά που έχω αναλάβει: Τα ζητήματα της εργασίας, της κοινωνικής πολιτικής, τα προβλήματα των γυναικών, των παιδιών, των αναπήρων, των συνδικάτων και της αλληλέγγυας οικονομίας. Σ΄αυτές τις ομάδες ευρωβουλευτών συμμετέχω. Φυσικά και για τα προβλήματα των μεταναστών. Καταλαβαίνω ότι πολλοί από αυτούς με θεωρούν φυσικό εκπρόσωπό τους. Στα γραφεία μου στις Βρυξέλλες και στην Αθήνα, σε καθημερινή βάση, εργαζόμενοι μετανάστες έρχονται να κάνουν την καταγγελία τους, να ζητήσουν βοήθεια και στήριξη.

  • Μπορείτε όμως να τους βοηθήσετε;

Προσπαθώ. Κυρίως αυτή η βοήθεια να δίνει συγκεκριμένες λύσεις και να μην κάνει απλώς «θόρυβο». Είμαι επίσης ευχαριστημένη που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπερψήφισε την έκθεσή μου για τα δικαιώματα των εργαζομένων ως οικιακό προσωπικό. Ή για το ότι η Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας βασίστηκε και στη δική μου γνωμοδότηση. Υπάρχουν πολλά τέτοια μικρά και μεγάλα πράγματα που γίνονται στην Ευρωβουλή κι ο πολύς κόσμος δεν τα μαθαίνει.

  • Στο διάστημα που είστε ευρωβουλευτής έγιναν πολλά, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση, άλλαξε, έβαλε κόκκινες γραμμές, τής πήρε πίσω. Πώς το σχολιάζετε;

Ναι, στην αρχή υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός. Υπήρχε και αγωνία και ελπίδα. Τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα υπολογίζαμε. Η κυβέρνηση υποχρεώθηκε σε έναν μεγάλο συμβιβασμό. Κανείς μας δεν χάρηκε. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάζεται να εφαρμόσει πολιτικές που δεν τις πιστεύει. Η εμπιστοσύνη του κόσμου κλονίστηκε, ήταν φυσικό. Για μένα είναι πολύ σημαντικό τι θα γίνει τώρα, με τη δεύτερη αξιολόγηση του Μνημονίου, με τα εργασιακά, τις συλλογικές συμβάσεις, τα συνδικάτα, τις ομαδικές απολύσεις. Αυτές είναι οι δικές μου «κόκκινες γραμμές», όπως λένε. Πρόκειται για αυτονόητες γραμμές σε ένα εργασιακό περιβάλλον που εχει καταλυθεί το ευρωπαϊκό κεκτημένο στον τομέα των συλλογικών συμβάσεων.

  • Στη συνέχεια, ο ΣΥΡΙΖΑ διασπάσθηκε. Είχαμε στην αρχή το κόμμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, τώρα έχουμε και το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Με τη Ζωή ποιες είναι οι σχέσεις σας;

Όταν έγινε η διάσπαση, είπα ότι εγώ παραμένω συνεργαζόμενη με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ότι θα συνεργαστώ με όλους τους συντρόφους που επέλεξαν να φύγουν, ιδιαίτερα με αυτούς που συνυπάρχουμε στην ομάδα της Αριστεράς στο ευρωκοινοβούλιο. Προσπαθώ να έχω καλές σχέσεις και συνεργασία στα ζητήματα που με ενδιαφέρουν και συμφωνώ. Για παράδειγμα, στο ζήτημα του χρέους, συμμετείχα σε πρωτοβουλίες που πήραν φίλοι εκτός ΣΥΡΙΖΑ, ανάμεσά τους και η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Την εκτιμώ. Το ίδιο ισχύει για τη Σοφία Σακοράφα και άλλους. Όμως, δεν μου αρέσει η ένταση και οι επιθετικές εκφράσεις με τις οποίες κάποιοι μιλούν για τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση, όπως και το αντίστροφο.

  • Στις επόμενες ευρωεκλογές θα είστε και πάλι υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με άλλο κόμμα αν σας ζητηθεί;

Το αν θα πρέπει να είμαι πάλι υποψήφια νομίζω ότι θα το κρίνουν οι πολίτες. Θα τους ρωτήσουμε. Εγώ θεωρώ ότι έχω δουλειά ακόμη να κάνω στο Ευρωκοινοβούλιο, ειδικά στα ζητήματα που έχω αναλάβει και θέλουν χρόνο να ολοκληρωθούν. Αρκεί, βέβαια, μέχρι τότε να υπάρχει Ε.Ε. και Ευρωκοινοβούλιο, γιατί όπως ξέρετε η απειλή της διάλυσης είναι υπαρκτή, μετά και το Brexit. Φυσικά, δεν μ’ ενδιαφέρει να κάνω πολιτική καριέρα με οποιονδήποτε. Δεν είμαι τυχοδιώκτρια. Θεωρώ την Αριστερά φυσικό μου χώρο. Τώρα, το πώς με βλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του, οι άνθρωποί του κι αν θα μού πρότεινε να είμαι πάλι υποψήφια σε τρία χρόνια, δεν μπορώ να το απαντήσω εγώ. Άλλωστε, τρία χρόνια είναι πολύ μεγάλος χρόνος για να προβλέψουμε πώς θα είναι τότε τα πράγματα.

  • Υπάρχει κάτι από την ζωή στην Ελλάδα που σας έχει λείψει;

Πιο πολύ οι άνθρωποι, παρότι τώρα δεν έχουν τα ίδια γελαστά πρόσωπα όπως παλιά, αλλά έχουν κρατήσει τη ζεστασιά τους. Το Παρίσι και οι Βρυξέλλες έχουν πολλή συννεφιά, πολλή βροχή, αλλά και πολλή μοναξιά, πέρα από τη δουλειά στο Ευρωκοινοβούλιο που είναι πάρα πολλές ώρες. Είναι μεγάλες πόλεις και δεν είναι εύκολο να βρεθείς με φίλους. Δεν έχεις χρόνο για βόλτες. Ακόμα δεν έχω καταφέρει να δω ολόκληρες τις πόλεις αυτές. Στο Παρίσι ήμουν μεταξύ νοσοκομείου και θεραπειών, στις Βρυξέλλες ανάμεσα σε δουλειά και σπίτι.

  • Είχατε πει μετά την επίθεση ότι δεν έχετε μίσος γι’ αυτόν που το έκανε γιατί αυτός ο άνθρωπος περνάει πιο δύσκολα από σας. Το πιστεύετε ακόμη;

Ναι, το πιστεύω. Σκεφτείτε τη μητέρα αυτού του ανθρώπου. Κανείς δεν θέλει το παιδί του να γίνει ψεύτης, κλέφτης ή δολοφόνος. Ούτε αυτό το παιδί είχε αυτό ως στόχο στη ζωή του. Τρέμοντας μού επιτέθηκε, φοβισμένος, τρέχοντας και χωρίς να πει λέξη με εγκατέλειψε. Τον είχαν πληρώσει για να επιτεθεί σε κάποια που του ήταν άγνωστη. Αν ζει ακόμα αυτός ο άνθρωπος είναι αναγκασμένος να με ακούει, να με βλέπει σχεδόν καθημερινά, τώρα που είμαι δημόσιο πρόσωπο. Κι αυτός κι όσοι οργάνωσαν αυτή την επίθεση είναι αδύνατο να ξεχάσουν τι έκαναν. Θα πει κανείς, ας βασανιστούν έστω κι έτσι, τους αξίζει. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι αυτή η συμπεριφορά γίνεται πληγή για την κοινωνία. Φτιάχνουμε τα καλύτερα σχολεία, αλλά η σοφία δεν διδάσκεται πια σ’ αυτά. Τα παιδιά δεν ξέρουν τι είναι η ζωή, ότι η ευτυχία έρχεται με την προσφορά, την αγάπη, τη συμπόνια. Αν μεγαλώνουμε καλούς ανθρώπους θα έχουμε καλούς ειδικούς, επιστήμονες, επαγγελματίες. Αλλιώς θα έχουμε ανθρώπους μέσα στον φόβο, το άγχος και το ανικανοποίητο που δεν ξέρουν πού και πώς αναζητούν την ευτυχία.

  • Εσείς, κυρία Κούνεβα, πού αναζητείτε την ευτυχία;

Μέσα από την προσωπική μου εμπειρία και αναζήτηση ανακάλυψα ότι όταν κάποιος στραφεί εσωτερικά, ανακαλύπτει την ίδια του την δύναμη, που είναι η ανιδιοτελής αγάπη. Φυσικά, δεν είναι κάτι εύκολο. Κερδίζεται με προσπάθεια και εξάσκηση. Και απαιτεί χρόνο. Μέσα από την έκφραση της αγάπης, της εσωτερικής ησυχίας και της κατανόησης, εμφανίζεται η σοφία. Από εκεί και πέρα, αν ό,τι ακούμε, βλέπουμε και πράττουμε είναι μέσα από αγάπη, καλή πρόθεση και σοφία, το αποτέλεσμα είναι θετικό. Διαφορετικά, οτιδήποτε άλλο δεν έχει χρησιμότητα, φέρνει δυστυχία και πόνο.

(Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο Lionnews στις 15/11/2016) 

The following two tabs change content below.
Γεννήθηκε στα Γιάννενα. Έχει τελειώσει τη Νομική και έχει εργαστεί σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς σταθμούς και sites. Έχει ασχοληθεί με το θέατρο, έχει εκδώσει ένα βιβλίο και αγαπάει τις γάτες και τους σκύλους.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts