Κου – Κλουξ – Κλαν made in Greece

fffffffff

του Γιώργου Χρυσοβιτσάνου. 

Η Κου – Κλουξ – Κλαν υπάρχει! Δεν είναι επιστημονική -πολιτική φαντασία που βγάζω από το κεφάλι μου. Το είδα στις ειδήσεις, δεν το επινόησα. Αυτοί οι θρασύδειλοι, αναλφάβητοι και ανιστόρητοι rednecks του Νότου, οι δεινόσαυροι του 21ου αιώνα που κρύβονται πίσω από σεντόνια ανακοίνωσαν συγκέντρωση κάπου στις ΗΠΑ. Μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, φυσικά.

Ψύχραιμος, βέβαια, ο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος γνωρίζει τι ερπετά κρύβει η αμερικανική μεταβιομηχανική έρημος, η rust belt που καταψήφισε τη Χίλαρι. Μπορεί να του ξίνισε αισθητικά κάπως, όμως από ασφάλεια no problem.  Ο απερχόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ όχι μόνο δεν κινδυνεύει από την κινητοποίηση των ανεγκέφαλων Αμερικανών, αλλά ήλθε, είδε και απήλθε στη χώρα μας χωρίς να συναντηθεί ούτε προς στιγμήν με την εγχώρια Κου –Κλουξ – Κλαν. Η οποία ενοχλεί και μολύνει τους μη στενοκέφαλους, που ευτυχώς ή δυστυχώς παραμένουν σε αυτόν τον τόπο. Και που δεν έχουν την πολυτέλεια να προστατεύονται από ενόπλους.

Να εξηγηθώ για να μην παρεξηγηθώ. Όταν λέω «Κου – Κλουξ – Κλαν» (η διαβόητη ρατσιστική τρομοκρατική οργάνωση που ιδρύθηκε μετά τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο) δεν αναφέρομαι στους θαμμένους κάτω από χιλιάδες τόνους ιστορικού μπετόν Χρυσαυγίτες, αλλά στους ουκ ολίγους σιωπηρούς ομοϊδεάτες τους, τους τραγικά αδαείς τυπικά δημοκράτες, που ασχέτως από το εάν ψήφισαν Μιχαλολιάκο, Τσίπρα, Μητσοτάκη ή οποιονδήποτε άλλον, παράγουν μισαλλοδοξία, συμβάλλοντας στη γενική μας μαλάκυνση.  Λόγω κακής παιδείας.

Αυτοί, ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης, αλλά εξαιτίας μιας ξενοφοβικής νοοτροπίας που εμπεριέχει και τον φόβο της διαφορετικότητας, είναι που επιχειρούν να σπρώξουν την κοινωνία μας προς τα πίσω. Με ένα ιδεολογικό όχημα που νομίζει ότι έχει πολλά γκάζια, αλλά που διαθέτει μόνο χαλασμένα φρένα, έχοντας κολλήσει εσαεί στον εθνικοκαπιταλιστικό βούρκο του Χένρι Φορντ, ένθερμου υποστηρικτή του Χίτλερ.

Επειδή κυκλοφορώ συνέχεια με μέσα μαζικής μεταφοράς, τους βλέπω και τους ακούω γύρω μου σχεδόν καθημερινά, αυτούς τους υποστηρικτές της μπαγιάτικης νέας τάξης. Τα ελληνικά κρυφοχουντικά ζόμπι. Αγορεύουν ανενδοίαστα με φασιστική γλώσσα δίπλα στους μουδιασμένους άνεργους και τους ημιθανείς άστεγους, στους αθηναϊκούς δρόμους.

Τις προάλλες, σε ένα κατάμεστο βαγόνι του μετρό, μια φτιασιδωμένη γυναικούλα, φανερά τσακισμένη από τη στέρηση,  διαμαρτυρήθηκε έντονα για την απλυσιά των επαιτών, κάνοντας άκομψα και αντιδημοκρατικά κατάχρηση του δικαιώματος της στην έκφραση γνώμης. Σκληρή και ανόητη, η κακομοίρα. Μάλλον ανήκει και αυτή στους πατριώτες συμπατριώτες μου (εντός εισαγωγικών το «συμπατριώτες») που αποκαλούν τον Ομπάμα «αράπη» (Νοερά εννοείται, γιατί έτσι και τους ακούσει το πλανητικό FBI την έβαψαν).

Σαλεμένοι από την κρίση Έλληνες εξοργίζονται με την ασφαλιστική πολιτική του Μπαράκ, λες και ο απερχόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ στήριξε το πρόγραμμα ασφάλισης των ασθενεστέρων Αμερικανών πάνω στα δικά τους δανεικά κωλοευρουλάκια. Έχω ακούσει και αυτή την ένσταση από αθηναίο μαγαζάτορα.

Γεμάτη η χώρα μας από απογοητευμένους μισανθρώπους που στρέφονται κατά της ανθρωπιστικής επίλυσης του προσφυγικού, επειδή προτιμούν, λόγω οικονομικής απόγνωσης, να πνίγονται τα παιδάκια στο Αιγαίο ή να γίνονται κάρβουνο στη Συρία, αντί να προσγειώνονται μαλακά σε ειρηνικές περιοχές.  Που επικροτούν την δήλωση του Τραμπ ότι θα στείλει με τις κλωτσιές στα νότια του Ρίο Γκράντε τρία εκατομμύρια Μεξικανούς λαθρομετανάστες (λες και η Αμερική φτιάχτηκε από νόμιμους μετανάστες). Που λυσσούν κατά της παγκοσμιοποίησης, επειδή ήρθε η ώρα για τους Κινέζους, τους Ινδούς και τους Βραζιλιάνους να προσθέσουν λίγο κρεατάκι στο ρύζι και τα λαχανικά τους.

Και που εξακολουθούν να υποστηρίζουν αναχρονιστικά ότι για όλα τα κακά του κόσμου ευθύνονται οι Εβραίοι (χάιλ Χίτλερ) και όλοι όσοι δεν έχουν το ίδιο ιδεολογικό προφίλ με αυτούς (χάιλ τα χαλασμένα μυαλά τους).  Υποψιάζομαι ότι αυτοί οι εθνικιστές οικογενειάρχες –που αρνούνται μετά βδελυγμίας το γνωστό τοις πάσι αρχαιοελληνικό σεξουαλικό lifestyle –  υφίστανται ηδονικούς σπασμούς όταν ακούνε ότι σε κάποιες προηγμένες χώρες ο καθένας μπορεί να παντρεύεται όποιον θέλει, ανεξαρτήτως χρώματος ή φύλου. Οι μαύροι άσπρους, οι γκέι άντρες και  οι λεσβίες γυναίκες. Βασανιστική και ανομολόγητα σέξι η εφαρμογή της Διακήρυξης των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων.

Ένα φαινόμενο που δεν είναι για γέλια. H οπισθοδρόμηση πολλών φαινομενικά δημοκρατικών συμπατριωτών μας αγγίζει τα όρια του τζιχαντισμού.  Το Ισλάμ της ελληνικής ορθοδοξίας είναι εδώ, κρυμμένο κάτω από τις προκαταλήψεις μας. Αν δεν εμποδίσουμε αυτούς τους όχι ολίγους φανατικούς να κάνουν ένα βαμπιρικό comeback, τότε θα τους αφήσουμε να πολλαπλασιαστούν, όπως τα αυγά του φιδιού.  Δεν θα ακούσουμε, βέβαια, ναζιστικές μπότες – μαϊμού αγορασμένες από το Μοναστηράκι να βροντούν στους ελληνικούς δρόμους, όμως η καθημερινότητά μας θα γίνει πιο σκοτεινή. Και αν τις σκιές διαδεχτεί μαύρο σκοτάδι, τότε θα ακούσουμε και τις μπότες.

(photo:Anthony Devencenzi@Flickr)

 

The following two tabs change content below.
Γεννιέται στην Αθήνα στις 8 Δεκεμβρίου 1947. Το 1965, μπαίνει στη Νομική Αθηνών. Την ίδια χρονιά ξεκινά τη δημοσιογραφική του καριέρα στον «Ανένδοτο» ως ελεύθερος ρεπόρτερ. Λούφα και παραλλαγή στον στρατό επί χούντας. Ακολουθούν σπουδές κινηματογράφου στο International London Film School από το οποίο αποφοιτά το 1973. Το 1975, συνυπογράφει ως μέλος της «Ομάδας των 4» το ντοκιμαντέρ «Νέος Παρθενώνας», με θέμα τα κολαστήρια της Μακρονήσου και της Γυάρου. Βγάζει τα προς το ζην με διάφορες δουλειές (επιμελητής κειμένων, μεταφραστής κινηματογραφικών υποτίτλων, ναυτιλιακός ρεπόρτερ, μεταφραστής ρομάντζων Άρλεκιν και αστυνομικών μυθιστορημάτων) ως το 1981 που αναλαμβάνει την κινηματογραφική κριτική στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ. Παράλληλα, συνεργάζεται με το ELLE, το STATUS και το 7ΜΕΡΕΣ TV. Το 1983 εκδίδεται η συλλογή διηγημάτων του «Η συνέχεια στο επόμενο» (Εκδόσεις Υάκινθος). Ξεκινά καριέρα σεναριογράφου τηλεοπτικών σειρών το 1993 με το «Τίμημα του πάθους» (ΑΝΤ1). Άλλοι τίτλοι: «Διλήμματα», «Τρικυμία», «Μαύρος ωκεανός», «Ο τελευταίος παράδεισος», «Μια στιγμή, δυο ζωές», «Η ζωή της άλλης», «Οι βασιλιάδες». Από το 2013- 2015 γράφει κινηματογραφική κριτική για το ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ. Είναι παντρεμένος με τη Μαρίκα Αρβανιτοπούλου (ο τρίτος του γάμος) και πατέρας τριών παιδιών. Facebook: George Chrissovitsanos

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts