Μη δημοσιοποίηση φωτογραφιών του θύματος στα Γλυκά Νερά: άστοχη «πολιτική ορθότητα» υπέρ των δολοφόνων

του Δημήτρη Καλαντζή.

Τα τελευταία 24ωρα παρακολουθούμε σε ορισμένους τηλεοπτικούς σταθμούς και ιστότοπους τον εξής παραλογισμό: να εμφανίζονται με «θολωμένα» χαρακτηριστικά παλαιότερες φωτογραφίες του ζευγαριού στα Γλυκά Νερά που έπεσε θύμα αδίστακτων εγκληματιών και στη συνέχεια να εμφανίζονται δηλώσεις του 32χρονου συζύγου που επιβίωσε του εγκλήματος, χωρίς «θολωμένα» τα χαρακτηριστικά του. Δηλαδή στις παλαιότερες φωτογραφίες χαράς του ζεύγους να κρύβονται τα χαρακτηριστικά των συζύγων, ενώ στις σημερινές να εμφανίζονται… Γιατί;

Η δημοσιογραφική δεοντολογία αλλά και η προσωπική ευθύνη του κάθε δημοσιογράφου επιτάσσει να μη δημοσιοποιούνται εικόνες με εμφανή τα χαρακτηριστικά ανθρώπων τη στιγμή που πάσχουν, έχουν πέσει θύματα επίθεσης και βρίσκονται σε αδυναμία ή αγωνία, ανθρώπων που έχουν κακοποιηθεί, ανθρώπων που κατηγορούνται ότι έχουν τελέσει εγκλήματα και δεν έχουν ακόμα καταδικαστεί, ανθρώπων σε ιδιωτικές στιγμές τους, αλλά και όταν η οικογένεια κάποιου θύματος ζητά να μη γίνεται διακίνηση της εικόνας του / της νεκρού /ης διότι προκαλείται συναισθηματική αναστάτωση (στην οικογένεια – και κυρίως σε παιδιά) την ώρα που βρίσκεται στη διαδικασία επούλωσης των πληγών της απώλειας.

Στην περίπτωση του ειδεχθούς εγκλήματος στα Γλυκά Νερά δεν συνέτρεξε κανένας από τους παραπάνω λόγους. Δημοσιοποιήθηκαν φωτογραφίες που είχε ήδη δημοσιοποιήσει το ζευγάρι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τις ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ στιγμές της κοινής τους ζωής.

Με τις φωτογραφίες αυτές έγινε δυνατό το έγκλημα να πάρει τις πραγματικές φρικιαστικές του διαστάσεις.

Να μάθουν όλοι ότι δεν δολοφονήθηκε «κάποια νεαρή γυναίκα στα Γλυκά Νερά», αλλά δολοφονήθηκε η Καρολάιν. Που ήταν 20 χρονών και γεμάτη ζωή. Που ήταν χαρούμενη δίπλα στον σύντροφό της. Που γιόρταζε τη  μητρότητα. Που είχε περάσει με άριστα στο Πανεπιστήμιο. Που είχε μπροστά της μία μεγάλη διαδρομή με χαρές και λύπες, με προσδοκίες και απογοητεύσεις, έναν ορίζοντα που κανένα άπληστο ΤΕΡΑΣ είχε δικαίωμα να διαγράψει.    

Η μη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών της ζωής της Καρολάιν εξυπηρετεί μόνο έναν: τον δράστη ή τους δράστες. Και την αυριανή υπεράσπισή τους που θα επιχειρήσει να εμφανίσει το θύμα απρόσωπο (ως…«μία γυναίκα») και όχι τη χαρούμενη, ερωτευμένη, μητέρα, χαμογελαστή Καρολάιν.

Η μη δημοσιοποίηση της «ευτυχισμένης Καρολάιν», δεν έχει κανέναν άλλο λόγο παρά τη συναισθηματική απεμπλοκή της κοινής γνώμης από τη φρίκη της πράξης των δραστών και του αιτήματος απονομής δικαιοσύνης.  

Υ.Γ

Για φανταστείτε να μην επιτρεπόταν, για παράδειγμα, η δημοσιοποίηση φωτογραφιών από τη χαρούμενη και δημιουργική ζωή της Ελένης Τοπαλούδη, της νεαρής φοιτήτριας που έπεσε θύμα βιασμού και δολοφονίας στη Ρόδο. Φανταστείτε η «Ελένη ΜΑΣ», να ήταν απλώς «μία κοπέλα» και όχι αυτό το υπέροχο πλάσμα που γνωρίσαμε από τις αφηγήσεις των γονιών και των φίλων της και των φωτογραφιών που η ίδια είχε κοινοποιήσει. Μόνο τους δράστες θα βόλευε κάτι τέτοιο. Όχι τους συγγενείς που ζητούν δικαιοσύνη και σίγουρα όχι το κοινό περί (ουσιαστικού) δικαίου αίσθημα.   

The following two tabs change content below.

Δημήτρης Καλαντζής

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στο κέντρο της Αθήνας. Σπούδασε δημοσιογραφία στο «Εργαστήρι» και Ελληνικό Πολιτισμό στο ΕΑΠ. Έχει δουλέψει σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς & τηλεοπτικούς σταθμούς και τώρα διερευνά τους κώδικες του διαδικτύου. Αγαπά τις ανθρώπινες ιστορίες και τις γάτες.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts