Να ονειρεύομαι μαζί σου

της Αγγελικής Καρδαρά.

Ένα κείμενο που έχει την καλοκαιρινή δροσιά-αφιερωμένο σε όλες τις ταξιδιάρικες ψυχές…

Η θάλασσα ασκεί ευεργετική επίδραση πάνω μου. Λειτουργεί εξαγνιστικά. Νιώθω να ξαναγεννιέμαι μέσα στο νερό. Το κύμα με παρασέρνει στην «ψυχή» του βυθού και χάνομαι στις σκέψεις, τους πόθους και τα όνειρά μου. Ταξιδεύω στο απέραντο γαλάζιο που ενώνει ουρανό με γη και κάνω πραγματικότητα όλα όσα δεν τολμώ να ζήσω στην καθημερινότητά μου, γιατί όλα είναι δυνατά μέσα στο νερό. Δεν υπάρχει όριο στο όνειρο, δεν υπάρχει πρέπει, ούτε φόβος. Μόνο ο ορίζοντας που σε καλεί να ζήσεις στο άπειρο, να τολμήσεις να φτάσεις στο φως και να επαναπροσδιορίσεις τα «θέλω» σου.

Αναλογίζομαι λοιπόν πόσο λυτρωτικά μπορεί να λειτουργήσει η θάλασσα στις πραγματικά ταξιδιάρικες ψυχές, σε εκείνες τις ψυχές που έχουν βυθιστεί στα σκοτάδια τους και απεγνωσμένα αναζητούν το φως. Σε όλες εκείνες τις ψυχές που ζουν στο αντίστροφο της μέρας και έχουν πάψει να χαμογελούν και να βρίσκουν χαρά σε αξίες της ζωής, όπως η αγάπη,  έρωτας, η φιλία, η δημιουργία.

Λένε συχνά ότι τα μικρά και απλά πράγματα μπορούν να δώσουν στην ύπαρξή μας ουσιαστικό νόημα. Η επαφή με τη φύση, η ένωση με τη θάλασσα, η δημιουργία μίας νέας αρχής με οδηγό τα όμορφα συναισθήματα που φωλιάζουν στην καρδιά και συχνά σβήνουν σε μια πεζή ρουτίνα ή σε μια απατηλή καθημερινότητα χωρίς βάθος.

Πέρα από όσα λένε όμως, δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ: είναι, άραγε, τόσο απλό να δραπετεύσει η ψυχή; Να βρει το μονοπάτι που αναζητεί μέσα από τα σκοτάδια και τους παράνομους δρόμους; Η επιλογή για μια καινούργια αρχή, σε έναν κόσμο που καταρρέει, είναι μάλλον δύσκολη, γιατί απαιτεί ψυχική δύναμη και πίστη στο όνειρο που πολλές φορές μοιάζει πάρα πολύ μακρινό. Ειδικά για όσους έχουν ξεχάσει να ελπίζουν και να ονειρεύονται, έχοντας επιλέξει το μαύρο και μια ζωή εκτός νόμου.

Υπάρχουν, όμως, και εκείνες οι ψυχές που στο τέλος της διαδρομής τα καταφέρνουν. Μαθαίνουν να αγαπούν τον εαυτό τους και να αποδέχονται τα λάθη και τις αδυναμίες τους. Μαθαίνουν να δίνουν το χέρι σε άλλους και να εμπιστεύονται. Να ζουν ξανά στο φως και να αναζητούν ευκαιρίες, ακόμα και μέσα από αντιξοότητες και σκληρές καταστάσεις. Γιατί τελικά η ζωή θέλει τόλμη και γιατί ό,τι πιο όμορφο έχουμε ζήσει ή έχουμε κατακτήσει έρχεται πάντα στο τέλος μιας δύσκολης διαδρομής, πολλές φορές επώδυνης.

Άλλοι θα καταφέρουν να φτάσουν σε αυτό το τέλος της υπέροχης διαδρομής, άλλοι θα φτάσουν στα μισά, αλλά δεν θα προσπαθήσουν καν. Για μένα, το ταξίδι έχει μεγαλύτερη αξία, γιατί με γεμίζει δυνατές εμπειρίες και έντονα συναισθήματα. Γι’ αυτό έχω ανάγκη στις σημαντικές στιγμές της ζωής μου να ταξιδεύω στη θάλασσα.

Αυτό που παρακαλώ μόνο το κύμα είναι «να μπορώ να ονειρεύομαι μαζί σου»…

(Φωτογραφία: James Whitesmith) 

The following two tabs change content below.
Η Αγγελική Καρδαρά είναι Δρ Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ Παν/μίου Αθηνών – Φιλόλογος. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός και είναι Τακτική Επιστημονική Συνεργάτιδα του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.). Παράλληλα, οργανώνει σεμιναριακά μαθήματα και δίνει διαλέξεις στο αντικείμενο της εξειδίκευσής της «Έγκλημα και Media». Συνεργάστηκε με το Πανεπιστήμιο Αθηνών στο πλαίσιο των elearning προγραμμάτων, έχοντας αναλάβει τη συγγραφή των εκπαιδευτικών προγραμμάτων: «ΜΜΕ και Εγκληματικότητα: το έγκλημα ως είδηση και ως μήνυμα» & «Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ», με Ακαδημαϊκό Υπεύθυνο τον Καθηγητή Εγκληματολογίας κ.Γιάννη Πανούση. Δίδαξε δημοσιογραφία στο Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας (CPJ Athens/University of Wolverhampton) στο προπτυχιακό και μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών. Από το 2013 έως το 2016 έδινε διαλέξεις στο Τμήμα ΕΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, με αντικείμενο «Εγκληματολογία & ΜΜΕ». Ασχολείται με την εγκληματολογική έρευνα, την αρθρογραφία και τη συγγραφή.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts