Ο συλλογικός αγώνας για την αντιμετώπιση της επιδημίας: η κρίση, η συνειδητοποίηση και η υιοθέτηση νέων συμπεριφορών

της Αγγελικής Καρδαρά.

Αυτή η κρίσιμη περίοδος για την ανθρωπότητα, η πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνουμε, νιώθω ότι μας έχει ενώσει όλες και όλους στο πλαίσιο ενός συλλογικού αγώνα για την αντιμετώπιση του ιού Covid 19. Ο συλλογικός αγώνας που δίνουμε, συμβάλλοντας στην καθημερινή μάχη της ιατρικής κοινότητας (άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο, αλλά κανείς δεν είναι πλέον αμέτοχος ειδικά όσο περνάει ο καιρός και συνειδητοποιούμε τη σοβαρότητα της κατάστασης) μας οδηγεί σε ορισμένα συμπεράσματα κοινωνικού ενδιαφέροντος, αναδεικνύοντας πρωτίστως τη σπουδαιότητα θεμελιωδών εννοιών για τη συνέχιση της ζωής και για την κοινωνική μας συνύπαρξη.

Ένα πρωταρχικό συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι μόνο με την εποικοδομητική συνεργασία όλων των μελών της κοινωνίας, μπορούν να επιτευχθούν σημαντικοί στόχοι, ιδίως όταν αφορούν τον πιο σπουδαίο στόχο -της διασφάλισης της δημόσιας υγείας.

Έννοιες όπως η “ατομική ευθύνη”,  “ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή”, “τα δικαιώματα και η ευθύνη μας ως πολίτες και ως ενεργά μέλη της κοινωνίας” υλοποιούνται πλέον στην πράξη. Φεύγουμε αναγκαστικά από τη θεωρία και εκπαιδευόμαστε στην πράξη. Μαθαίνουμε και υιοθετούμε νέες συμπεριφορές, προκειμένου να διασφαλιστεί το πιο πολύτιμο αγαθό της υγείας. Βιώνουμε έμπρακτα τι σημαίνει “σεβασμός στον συνάνθρωπο” και κατανοούμε πως μόνο με την υπεύθυνη στάση μας θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε την πολύ μεγάλη αυτή κρίση.

Ένα δεύτερο συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγουμε, είναι ότι η αναγκαστική κοινωνική απομόνωση της κρίσιμης αυτής περιόδου μπορεί μακροπρόθεσμα να μας φέρει πιο κοντά με τους συνανθρώπους μας, γιατί αυξάνει την αλληλεγγύη και την κοινωνική μας ευαισθησία, μας δίνει χώρο και χρόνο να αξιολογήσουμε τις καταστάσεις που βιώνουμε και να εκτιμήσουμε βαθύτερα πρόσωπα στη ζωή μας. Πιστεύω ότι όταν επιστρέψουμε στις ζωές μας θα έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε πιο ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς, γιατί θα έχουμε εκτιμήσει την αξία της ανθρώπινης επαφής χωρίς τη μεσολάβηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Ο αναγκαστικός εγκλεισμός μάς οδηγεί, επίσης,  στο να αναζητήσουμε και να ανακαλύψουμε νέους τρόπους για να χτίσουμε μία πιο ουσιαστική επικοινωνία με τα παιδιά μας και να αξιοποιήσουμε τον χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας ανακαλύπτοντας ακόμα και πλευρές του εαυτού μας και πτυχές της προσωπικότητάς μας που δεν είχαμε ως τώρα ανακαλύψει. 

Ένα τρίτο σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι η τεχνολογία μπορεί να διαδραματίσει έναν πολύ θετικό ρόλο όταν χρησιμοποιείται σωστά και ότι πλέον με όλα τα τεχνολογικά μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας, μάς παρέχεται η πολύτιμη δυνατότητα να διαμορφώσουμε και να οργανώσουμε την καθημερινότητά μας, τις επαγγελματικές μας υποχρεώσεις και τις κοινωνικές μας επαφές. Με αυτό τον τρόπο ο χρόνος παγώνει αλλά δεν σταματά.  Στην παραδοσιακή κοινωνία, χωρίς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο χρόνος θα ήταν σαν να είχε σταματήσει και τότε θα μιλούσαμε για έναν άλλο τύπο εγκλεισμού, με τρομακτικές διαστάσεις σε όλα τα επίπεδα, που ευτυχώς σήμερα δεν βιώνουμε. Σήμερα έχουμε τη δυνατότητα να συνεχίσουμε, ως έναν βαθμό, τις επαγγελματικές μας δραστηριότητες, την εκπαίδευση, την επαφή με αγαπημένα μας πρόσωπα, που θα ήταν εντελώς ανέφικτο σε άλλες εποχές. Αυτή η παράμετρος είναι πολύ σημαντική και οφείλουμε να την εκτιμήσουμε και να την αξιοποιήσουμε στο μέγιστο. 

Από την άλλη πλευρά, μία κρίση όπως αυτή που βιώνουμε, δύναται να φέρει εντάσεις και συγκρούσεις, όμως πιστεύω ότι επειδή το αγαθό που διακυβεύεται είναι αυτό της δημόσιας υγείας, τελικά θα μας ενώσει και όταν επιστρέψουμε στη ζωή μας και στην καθημερινότητά μας, θα είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι πολίτες και ενεργά μέλη της κοινωνίας. Το πιο πολύτιμο μάθημα θα είναι η συνειδητοποίηση ότι ο τρόπος με τον οποίο ζούμε και πράττουμε, η στάση ζωής και οι συμπεριφορές μας, ασκούν ισχυρότατες επιδράσεις στον συλλογικό τρόπο ζωής και δράσης. Επιπροσθέτως, θα καταστεί εμφανές ότι το ατομικό καλό δεν μπορεί να επιτευχθεί εάν δεν έχει διασφαλιστεί το συλλογικό καλό.

Συνοψίζοντας, δεν είναι σίγουρα η συμμόρφωση στους κανόνες και οι απαγορεύσεις που θα βελτιώσουν τη ζωή μας, αλλά η συνειδητοποίηση ότι έχουμε την υπευθυνότητα, την ευαισθησία και την παιδεία να ενεργούμε με γνώμονα το συλλογικό καλό, χωρίς να χρειάζεται καμία απαγόρευση για να πράξουμε ως ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες!

Φωτογραφία ανάρτησης: “Humanity”, λεπτομέρεια, γλυπτό της Cynthia Thomas. Φωτό: Dave Clark@flickr.

The following two tabs change content below.
Η Αγγελική Καρδαρά είναι Εισηγήτρια-Συγγραφέας και Εκπαιδεύτρια στο Πρόγραμμα Συμπληρωματικής εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης (E-Learning) του Κέντρου Επιμόρφωσης και Δια Βίου Μάθησης (Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ.) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι Διδάκτωρ του Τμήματος Επικοινωνίας & ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Φιλόλογος (με εξειδίκευση στη μεσαιωνική και νεοελληνική φιλολογία) και Τακτική Επιστημονική Συνεργάτιδα Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.). Το θέμα της διδακτορικής διατριβής της, με Επιβλέποντα τον Καθηγητή Γιάννη Πανούση, αφορά τον ιδιαίτερο γλωσσικό κώδικα επικοινωνίας του έγκλειστου πληθυσμού. Από τον Φεβρουάριο του 2020 ανέλαβε και Επιστημονικά Υπεύθυνη του Crime & Media Lab του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος που αποτελεί Ομάδα Εργασίας για το Έγκλημα και την Απεικόνισή του στα ΜΜΕ. Έχει επάρκεια και άδεια διδασκαλίας τριών ξένων γλωσσών (αγγλικών, γαλλικών, ισπανικών). Εργάζεται στον συναρπαστικό χώρο της εκπαίδευσης, δίνει διαλέξεις και οργανώνει μαθήματα σεμιναριακού τύπου στο αντικείμενο εξειδίκευσής της «Έγκλημα & Media». Επίσης, είναι Επιστημονικά Υπεύθυνη ερευνών εγκληματολογικού, κοινωνικού και μιντιακού ενδιαφέροντος, αρθρογραφεί και συγγράφει. Έχει συγγράψει τα βιβλία: Τρομοκρατία και ΜΜΕ (εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα), Όταν η ψυχή μιλάει (εκδόσεις Υδρόγειος), Φυλακή και Γλώσσα (εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα), Εγχειρίδιο Εγκληματολογίας για τον Αστυνομικό και Δικαστικό Συντάκτη (εκδόσεις Παπαζήση), Σκιαγράφηση του ψυχολογικού προφίλ των εγκληματιών που απασχόλησαν τα ελληνικά ΜΜΕ (1993-2018): Criminal Profiling and Media (εκδόσεις Παπαζήση). Οι «Νέοι Παγιδευμένοι στα Παιχνίδια της Βίας: Εγκλήματα με Δράστες και Θύματα Νέους» είναι το έκτο βιβλίο της και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαζήση.

Comments

comments

Related Posts

Comments are closed.

Recent Posts