Οι Έλληνες του εξωτερικού: Ένα μήνυμα από την καλύτερή μου φίλη στην Αγγλία

της Αγγελικής Καρδαρά.

Η πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνει ολόκληρη η ανθρωπότητα δοκιμάζει τις αντοχές μας σε πολλά επίπεδα. Βιώσαμε πολύ έντονα την οικονομική κρίση στη χώρα μας, η οποία συνοδεύτηκε όπως ήταν αναμενόμενο και από την κοινωνική κρίση -κρίση αξιών και ιδεών-. Στην παρούσα φάση βιώνουμε μία ακόμα πιο σκληρή κατάσταση που αφορά τη δημόσια υγεία, άρα το πιο πολύτιμο και σπουδαίο αγαθό. Σε αυτή την ήδη δυσχερή κατάσταση λαμβάνονται πολύ αυστηρά μέτρα -περιορισμοί και απαγορεύσεις- και επιβάλλεται ο αναγκαστικός εγκλεισμός και η κοινωνική απομόνωση που αναμφίβολα είναι σκληρά μέτρα για όλους μας. Ωστόσο, είναι απολύτως αναγκαίο να ακούσουμε με προσοχή και να εφαρμόσουμε όλα όσα η επιστημονική κοινότητα ζητά να εφαρμοστούν προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο και να μην καταρρεύσει το σύστημα υγείας. Να μη φτάσει ποτέ η ιατρική κοινότητα στο τραγικό σημείο να πρέπει να «επιλέξει» ποια ανθρώπινη ζωή θα σώσει, σε ποιον ασθενή οφείλει να δώσει «προτεραιότητα», ποιο άτομο θα διασωληνώσει και ποιο όχι… Κάθε ανθρώπινη ζωή έχει αξία, δεν είναι οι άνθρωποι στατιστική και οι γιατροί έχουν ταχθεί στο να προσπαθήσουν να σώσουν όλες τις ζωές. Σε αυτήν τη σκληρή μάχη που δίνουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές, έχουμε τουλάχιστον το ηθικό χρέος να είμαστε δίπλα τους με τρόπο ουσιαστικό που σημαίνει πιστή εφαρμογή των μέτρων πρόληψης που έχουν ανακοινωθεί.  

Σε αυτή την κατάσταση στην οποία έχουμε βρεθεί, πρέπει να αντιληφθούν όλοι οι πολίτες ότι δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για εγωκεντρικές συμπεριφορές ή/ και συμπεριφορές απάθειας. Το να φεύγουν για παράδειγμα, άκριτα, συμπολίτες μας σε χωριά και νησιά με τον κίνδυνο να διασπείρουν τον ιό σε ευπαθείς ομάδες και σε μέρη όπου δεν υπάρχει επαρκής ιατρική στελέχωση ούτε οι ίδιες δυνατότητες με τις μεγάλες πόλεις για αντιμετώπιση των έκτακτων και βαρέων περιστατικών, είναι μία απαράδεκτη και καταδικαστέα ενέργεια. Ήρθε η στιγμή ο κάθε πολίτης να αναλάβει τις ευθύνες του -τα μέτρα αφορούν όλες και όλους μας και όχι ένα μέρος των πολιτών- και να συνειδητοποιήσει το κάθε άτομο ότι  και η δική του συμπεριφορά έχει πολύ σημαντικές επιδράσεις στην εξέλιξη των γεγονότων.  Η ιστορία αυτήν τη στιγμή γράφεται από μένα και από εσένα, από όλους μας, από τον κάθε πολίτη ξεχωριστά και την ώρα του απολογισμού θα δώσουμε όλοι λόγο στα παιδιά μας και στον συνάνθρωπό μας.

Πριν από μερικές εβδομάδες, όταν ούτε περνούσε από το μυαλό μας ότι σήμερα θα δίναμε μάχη για όλα όσα θεωρούσαμε αυτονόητα και δεδομένα στη ζωή μας, κάναμε σχέδια με την καλύτερη μου φίλη και κουμπάρα, η οποία βρίσκεται με την οικογένειά της στην Αγγλία για επαγγελματικούς λόγους, για τις διακοπές του Πάσχα όπου θα επισκέπτονταν την Ελλάδα. Συζητούσαμε για όλα όσα θα κάναμε με τα παιδιά μας, πού θα πηγαίναμε, πώς θα περνούσαμε όλοι μαζί αυτές τις μέρες και ανυπομονούσαμε για την αντάμωσή μας! Ξαφνικά, τα σχέδια ανατράπηκαν και βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μία σκληρή αλήθεια, ότι για να ονειρευτούμε ξανά πρέπει να κερδίσουμε τα όνειρά μας. Ως αισιόδοξο άτομο, πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Με δύναμη, υπομονή, ψυχραιμία αλλά κυρίως υπεύθυνη στάση. Πιστεύω επίσης ότι όταν τελειώσει όλη αυτή η ιστορία, θα είμαστε διαφορετικοί. Δεν μπορώ να προβλέψω εάν θα είμαστε καλύτεροι ή χειρότεροι, αλλά νιώθω ότι θα έχουμε αλλάξει γιατί έχουμε πάρα πολύ χρόνο στη διάθεσή μας να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε, να αξιολογήσουμε και να επανεκτιμήσουμε τις καταστάσεις.

Σε αυτήν τη δύσκολη περίοδο, πρότεινα στην Σουζάνα να κάνουμε μία συζήτηση για να δημοσιευθεί στο pm δεδομένου ότι πολλοί συμπατριώτες μας βρίσκονται στο εξωτερικό και οι σκέψεις μας είναι μαζί τους. Δεν μπορώ να περιγράψω με λέξεις πόσο θα ήθελα οι αγαπημένοι μας φίλοι να βρίσκονταν εδώ, μαζί μας, αλλά στην παρούσα φάση όλες και όλοι δίνουμε έναν αγώνα που πρέπει να κερδηθεί για να μπορέσουμε ξανά να απολαύσουμε, μαζί, τις στιγμές μας. Είμαι βέβαιη ότι, όταν κερδίσουμε τη μάχη, θα έχουμε εκτιμήσει βαθύτερα αξίες και πρόσωπα και θα έχουμε κατανοήσει ότι η ζωή δεν μπορεί να βιωθεί ούτε με εγκεντρισμούς, ούτε με αδιαφορία, ούτε με απάθεια, γιατί η ζωή βιώνεται μόνο ΜΑΖΙ και τότε μόνο έχει αξία και ουσία!

Συζήτηση με την αγαπημένη μου φίλη που βρίσκεται στο Μάντσεστερ.

  • Σουζάνα, εδώ και αρκετό καιρό σχεδιάζατε, όπως πολλοί Έλληνες του εξωτερικού, να έρθετε στην Αθήνα για τις διακοπές του Πάσχα για να επισκεφτείτε τους δικούς σας ανθρώπους και εμάς τους φίλους σας. Τα σχέδια ανατράπηκαν με τις ραγδαίες εξελίξεις;  Ποιες είναι οι σκέψεις σας; 

Αγγελική μου, για να είμαι ειλικρινής, όπως και ο περισσότερος κόσμος όταν πρωτοακούσαμε για τον ιό, δεν φανταζόμασταν ότι θα έπαιρνε τέτοιες διαστάσεις. Κανονίζαμε όπως όλοι τις δουλειές μας, τις άδειές μας, για να επισκεφτούμε την Ελλάδα για το Πάσχα. Πιστεύαμε κατά βάθος ότι ίσως αυτό να μη μας άγγιζε και  ότι θα συνεχίζαμε την ζωή μας και τα σχέδια μας…Και πολύ σύντομα όλα άλλαξαν!

  • Είναι σίγουρα εξαιρετικά δύσκολο να βρίσκεσαι μακριά από τη χώρα σου τόσο καιρό και να μην μπορείς να έρθεις να δεις τους δικούς σου ανθρώπους. Ποια είναι τα συναισθήματά σας αυτή την περίοδο και πώς τα διαχειρίζεστε;

Είναι δύσκολο τέτοιες ώρες να βρίσκεσαι μακριά από τους αγαπημένους σου, γονείς, αδέρφια, ανίψια και φίλους. Η ανησυχία είναι μεγαλύτερη και ειδικά όταν ξέρεις ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να βρεθείς στη χώρα σου και να είσαι μαζί με τους δικούς σου ανθρώπους. Επιπλέον αγωνιούμε για τα παιδιά μας και κατά πόσο μπορούμε να τα προστατεύσουμε από ένα τόσο σοβαρό γεγονός που έχει λάβει πολύ μεγάλες διαστάσεις. Εκτός αυτού η ανησυχία είναι για όλο τον κόσμο, που θα δοκιμαστεί σε πολλά επίπεδα.

  • Πώς θα ενημερώσετε τα παιδιά που ανυπομονούσαν να έρθουν κι αυτά στην Ελλάδα και να δουν τις γιαγιάδες και τους παππούδες; 

Τα παιδιά ήταν ενημερωμένα από την αρχή για το τι συνέβαινε με το νέο αυτό ιό, στο πλαίσιο δηλαδή του ότι πρέπει να προσέχουμε τον εαυτό μας, την προσωπική μας υγιεινή και γενικότερα όλα όσα μπορούμε να κάνουμε για να προφυλαχτούμε και εμείς και οι γύρω μας. Υπήρχε και αρκετή ενημέρωση στο σχολείο για αυτούς τους κανόνες. Όταν τα ενημερώσαμε ότι το ταξίδι μας αναβάλλεται, απογοητευτήκαν πάρα πολύ (όπως και εμείς άλλωστε), αλλά τους εξηγήσαμε ακριβώς τι συμβαίνει και γιατί πήραμε αυτή την απόφαση, προσέχοντας βέβαια να μην τους δημιουργήσουμε ανασφάλεια και άγχος. Παρά το μικρό της ηλικίας τους κατάλαβαν απολυτά τα πάντα και το δέχτηκαν σαν ενήλικοι.

  • Πώς βιώνετε εσείς στην Αγγλία την πρωτόγνωρη αυτή κατάσταση για όλη την ανθρωπότητα;

Νομίζω όπου και να βρίσκεσαι αυτές τις δύσκολες μέρες, το βιώνεις σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Η μόνη διαφορά ήταν το διάστημα όπου η Αγγλία είχε αποφασίσει να έχει μία διαφορετική στρατηγική αντιμετώπισης. Περάσαμε από το στάδιο ότι όλα είναι υπό έλεγχο στο να αμφισβητούμε τελικά κατά πόσο γίνεται το σωστό. Κανείς δεν ήξερε τι πρέπει να κάνει τελικά…από τη μία η κυβέρνηση το πήγαινε πολύ συντηρητικά, αλλά ο κόσμος μέσα του ανησυχούσε και οι απαντήσεις που έπαιρνε και η ενημέρωση από ένα σημείο και έπειτα δεν του ήταν αρκετά. Οι γονείς ανησυχούσαν, όπως όλοι οι γονείς, οι περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν  να αδειάζουν τα ράφια στα σούπερ μάρκετ και όλα αυτά πριν καν ο Μπόρις Τζόνσον ανακοινώσει ότι πλέον περνάμε στην επόμενη φάση, δηλαδή περιορισμός των κοινωνικών επαφών, κυρίως των ηλικιωμένων (όλα τα γνωστά μέτρα) και εν τέλη και κλείσιμο των σχολείων (κάποια σχολεία θα παραμείνουν ανοιχτά για τα παιδιά όσων εργάζονται στο NHS-το σύστημα υγείας δηλαδή και για όσους εργάζονται στην αστυνομία). Η ανθρώπινη ανησυχία είναι ίδια σε όποιο σημείο του πλανήτη και να βρίσκεσαι.

  • Η προσέγγιση της βρετανικής κυβέρνησης ήταν πολύ διαφορετική από τη δική μας, εκ διαμέτρου αντίθετη και ασκήθηκε διεθνώς δριμεία κριτική για τη μη λήψη μέτρων. Εν τούτοις, εσείς ως πολίτες αυτοπεριοριστήκατε; Προσπαθήσατε ως οικογένεια να λάβετε τα δικά σας μέτρα πρόληψης, όσο ασφαλώς ήταν εφικτό; 

Εμείς ως οικογένεια προσπαθούσαμε όσο αυτό ήταν εφικτό να προστατευτούμε. Το δύσκολο ήταν με τα σχολεία, διότι στην Αγγλία το σύστημα είναι πάρα πολύ αυστηρό και για τυχόν αδικαιολόγητες απουσίες υπάρχουν πρόστιμα (χρηματικά) και επίσης μπορείς να βρεθείς αντιμέτωπος και με την πρόνοια. Στην προκειμένη περίπτωση, εφόσον δεν υπήρχε κυβερνητική απόφαση να κλείσουν τα σχολεία, δεν γινόταν έτσι απλά να σταματήσεις να στέλνεις τα παιδιά σχολείο …υπήρχαν πολλές πληροφορίες ότι μπορούσες σε τέτοιες καταστάσεις να το κάνεις, αλλά ήταν λίγο ράδιο αρβύλα, δεν είχαμε επίσημη ενημέρωση. Οπότε προσπαθούσαμε όσο μπορούμε με την καθημερινή υγιεινή και περιορίζοντας τις κοινωνικές μας εξόδους και επαφές.

  • Στη δεδομένη στιγμή, Σουζάνα, πώς είναι η κατάσταση; Τι γίνεται με τα σχολεία, τα Πανεπιστήμια, τις δουλειές; Πώς είναι οι ρυθμοί ζωής σας και τα μηνύματα που λαμβάνετε;

Η Ελλάδα με εντυπωσίασε θετικά παίρνοντας σχετικά έγκαιρα αυστηρά μέτρα. Παρόλο που, όπως ήταν αναμενόμενο, υπήρξαν αρκετοί που τα αψήφησαν αρχικά, νομίζω ότι έχουν καταλάβει τη σοβαρότητα και θα τα ακολουθήσουν. Ήταν πολύ περίεργο για εμένα προσωπικά να βλέπω την Ελλάδα να κινητοποιείται (παραδοσιακά έχουμε συνηθίσει να ερχόμαστε τελευταίοι σε τέτοιες στιγμές) και εδώ που βρίσκομαι εγώ Αγγλία (υποτίθεται προηγμένη χώρα σημαντική δύναμη στον πλανήτη), να κυριαρχεί αβεβαιότητα και κάνεις να μην ξέρει τι του γίνεται και να μην μπορεί να δοθεί απάντηση στο μεγάλο ερώτημα «γιατί όλος ο κόσμος παίρνει πιο αυστηρά μέτρα και εδώ τι;». Μπράβο λοιπόν σε όλους τους πολίτες της Ελλάδας και να συνεχίσουν ακούγοντας πίστα τις οδηγίες των ιατρών, νοσηλευτών και όλων των επιστημόνων.

  • Πώς κρίνετε τη στάση της Ελλάδας στην αντιμετώπιση της κατάστασης και τα μέτρα που ελήφθησαν για τη μη διασπορά του ιού; 

Ήθελα να πω, ότι πολλά πράγματα θα αλλάξουν από εδώ και πέρα σε πολλά επίπεδα, αλλά επειδή η υγεία και η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από όλα αυτήν τη στιγμή θα μείνω στο εξής-να σκεφτούμε ο καθένας ξεχωριστά τι κάνει αυτές τις στιγμές για να προστατευθεί αλλά και να προστατεύσει και τους συνανθρώπους του. Οι άνθρωποι δεν είναι νούμερα σε στατιστικές και έστω και μία ζωή παραπάνω να σωθεί είναι επιτυχία! Ακούστε και συμμορφωθείτε με τα μέτρα προστασίας, γιατί ο ιός δεν διαχωρίζει και μπορεί αύριο να είμαι εγώ και εσύ που δεν πίστευες ότι θα σου συμβεί!

  • Θα ήθελα ολοκληρώνοντας τη συζήτησή μας να στείλεις το δικό σου μήνυμα στο αναγνωστικό μας κοινό και να μου πεις τι θα ήθελες να σου ευχηθώ αυτήν τη δύσκολη χρονική περίοδο.

Ψυχραιμία, ενημέρωση και συμμόρφωση με τις οδηγίες των ειδικών που με κίνδυνο δικό τους προσπαθούν να βοηθήσουν. Όλοι για έναν και ένας για όλους. Το μόνο που θα ήθελα να ευχηθείς σε εμένα και όλο τον κόσμο είναι ΥΓΕΙΑ. Εύχομαι να τελειώσει γρήγορα και όσο πιο ανώδυνα γίνεται και σύντομα να ανταμώσουμε στην όμορφη Ελλάδα μας!

The following two tabs change content below.
Η Αγγελική Καρδαρά είναι Δρ Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ Παν/μίου Αθηνών – Φιλόλογος. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός και είναι Τακτική Επιστημονική Συνεργάτιδα του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.). Παράλληλα, οργανώνει σεμιναριακά μαθήματα και δίνει διαλέξεις στο αντικείμενο της εξειδίκευσής της «Έγκλημα και Media». Συνεργάστηκε με το Πανεπιστήμιο Αθηνών στο πλαίσιο των elearning προγραμμάτων, έχοντας αναλάβει τη συγγραφή των εκπαιδευτικών προγραμμάτων: «ΜΜΕ και Εγκληματικότητα: το έγκλημα ως είδηση και ως μήνυμα» & «Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ», με Ακαδημαϊκό Υπεύθυνο τον Καθηγητή Εγκληματολογίας κ.Γιάννη Πανούση. Δίδαξε δημοσιογραφία στο Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας (CPJ Athens/University of Wolverhampton) στο προπτυχιακό και μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών. Από το 2013 έως το 2016 έδινε διαλέξεις στο Τμήμα ΕΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, με αντικείμενο «Εγκληματολογία & ΜΜΕ». Ασχολείται με την εγκληματολογική έρευνα, την αρθρογραφία και τη συγγραφή.

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts