Προσαρμογή στη νέα μας πραγματικότητα, στην αρχή της μάχης

της Αγγελικής Καρδαρά.

Οι περισσότεροι από εμάς, ιδίως όσες και όσοι ζούμε στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις, είχαμε εθιστεί, προ πανδημίας, σε έναν πολυάσχολο τρόπο ζωής, με ένα καθημερινό πρόγραμμα εξαιρετικά εντατικό και σε πολλές περιπτώσεις εξαντλητικό. Μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα ήρθαμε αντιμέτωποι με μία νέα πραγματικότητα και με έναν επώδυνο και τραυματικό τρόπο συνειδητοποιήσαμε τη ρευστότητα των πάντων και κυρίως την ευαλωτότητα και ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Συνειδητοποιήσαμε, ταυτόχρονα, την αξία της ανθρώπινης ζωής και τις τεράστιες θυσίες που είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε, κλεισμένοι ακόμα και σε έναν «γυάλινο κόσμο», απομακρυσμένοι από οτιδήποτε θεωρούσαμε αυτονόητο και δεδομένο στη ζωή μας, για να μη χάσουμε το πιο πολύτιμο αγαθό -το αγαθό της υγείας. Αυτή την περίοδο και μάλιστα μέσα σε λίγες ημέρες, όχι μόνον ανατράπηκε το πρόγραμμα της καθημερινότητάς μας, αλλά και κάθε σχεδιασμός για το μέλλον, τόσο σε βραχυπρόθεσμο όσο και σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, είναι αβέβαιος. 

Η πραγματικότητα όμως, όσο σκληρή κι αν είναι, δεν αλλάζει. Αυτήν τη στιγμή το δεδομένο που έχουμε είναι ότι πρέπει να δώσουμε έναν συλλογικό αγώνα για τη ζωή και για να κερδίσουμε ξανά τα όνειρά μας.

Περνώντας οι εβδομάδες, αρχίζουμε να προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα και ταυτόχρονα να αναζητούμε τρόπους για να αξιοποιήσουμε όσο πιο θετικά και δημιουργικά γίνεται τον χρόνο του εγκλεισμού μας. Η περίοδος αυτή δοκιμάζει σίγουρα τις αντοχές μας, αλλά μας διδάσκει ταυτόχρονα πολλά και ο καθένας από εμάς λαμβάνει τα δικά του μηνύματα και τα αξιοποιεί με τον τρόπο που κρίνει καλύτερα. Στο ερώτημα, βέβαια, εάν έπρεπε να γίνει μία καταστροφή για να συνειδητοποιήσουμε την αξία προσώπων και καταστάσεων, θα απαντήσω «όχι», αλλά είναι η πρώτη φορά που μας δίνεται, έστω και υποχρεωτικά, τόσος χρόνος για να «γνωρίσουμε» καλύτερα τον εαυτό μας και τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας, να σκεφτούμε, να εκτιμήσουμε, ακόμα και να αναθεωρήσουμε και να επανεκτιμήσουμε. Να ανακαλύψουμε νέα ενδιαφέροντα, να δώσουμε βαρύτητα σε ό,τι έχει πρωταρχική σημασία στη ζωή μας, ακόμα και να αποκαλύψουμε νέες πτυχές της προσωπικότητάς μας και να θέσουμε τα θεμέλια για ένα καλύτερο αύριο όταν η πρωτοφανής αυτή κατάσταση αντιμετωπιστεί. Σε προσωπικό επίπεδο, επομένως, αυτά που θέλω να κρατήσω και να «πορευτώ» μαζί τους ως αξίες στη ζωή μου είναι:

  • Η σπουδαιότητα της ανθρώπινης επαφής και ουσιαστικής επικοινωνίας, κυρίως με όλους εκείνους τους ανθρώπους που έχουν μία ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μας.
  • Η πολύτιμη ευκαιρία να δείξουμε (και να αποδείξουμε έμπρακτα) στους γονείς μας και άλλους σημαντικούς ανθρώπους μας, έστω και μέσα από την «ασφαλή απόσταση» που οφείλουμε να κρατήσουμε για να τους προστατεύσουμε, πόσο ευγνώμονες είμαστε που βρίσκονται στη ζωή μας.
  • Η πολύτιμη ευκαιρία να αξιοποιήσουμε με τον πλέον δημιουργικό τρόπο τον χρόνο με τα παιδιά μας, να γίνουμε μία μεγάλη «αγκαλιά» και να προσπαθήσουμε να ονειρευτούμε, μαζί, ξανά.
  • Η δυνατότητα να ηρεμήσουμε από την πίεση της καθημερινότητας, το διαρκές τρέξιμο να προλάβουμε τα πάντα και να μη μας φτάνει ποτέ ο χρόνος, και να οργανώσουμε τη ζωή μας δίνοντας έμφαση και στις (σημαντικές) ανάγκες μας σε συναισθηματικό και ψυχολογικό επίπεδο.
  • Η σπουδαιότητα του να στηρίξουμε συνανθρώπους μας.
  • Η αξιοποίηση του χρόνου με εμβάθυνση σε ένα αντικείμενο που μας ενδιαφέρει και μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο για την εξέλιξή μας στην πορεία της ζωής μας.  
  • Η ευκαιρία να εκτιμήσουμε την αξία των πολύ απλών πραγμάτων και στιγμών μας, όπως μία βόλτα στη θάλασσα και μία υπέροχη συζήτηση με φίλους χωρίς να αισθανόμαστε την ανάγκη να την κοινοποιήσουμε στο fb για να αποκτήσει “αξία”. 
  • Η προσπάθεια και η προετοιμασία να ζήσουμε ελεύθερα όταν επιστρέψουμε στις ζωές μας μετά τη μάχη! 

Ο κόσμος, αναμφίβολα, αλλάζει. Οι προκλήσεις με τις οποίες ερχόμαστε αντιμέτωποι είναι πολλές. Η ζωή διαπιστώνουμε ότι πολλές φορές μας προσπερνά, μας ξεπερνά, μας αιφνιδιάζει. Αλλά όσο ο χρόνος δεν σταματά, όσο η καρδιά συνεχίζει να χτυπά, είναι βέβαιο ότι δεν θα πάψει η Ανθρωπότητα να ελπίζει, να αγωνίζεται, να δημιουργεί και κυρίως να βρίσκει διέξοδο στα πιο μεγάλα αδιέξοδα της ζωής…

Φωτογραφία ανάρτησης: “life” του Αndrew Malone @flickr.

The following two tabs change content below.
Η Αγγελική Καρδαρά είναι Δρ Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ Παν/μίου Αθηνών – Φιλόλογος. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός και είναι Τακτική Επιστημονική Συνεργάτιδα του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.). Παράλληλα, οργανώνει σεμιναριακά μαθήματα και δίνει διαλέξεις στο αντικείμενο της εξειδίκευσής της «Έγκλημα και Media». Συνεργάστηκε με το Πανεπιστήμιο Αθηνών στο πλαίσιο των elearning προγραμμάτων, έχοντας αναλάβει τη συγγραφή των εκπαιδευτικών προγραμμάτων: «ΜΜΕ και Εγκληματικότητα: το έγκλημα ως είδηση και ως μήνυμα» & «Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ», με Ακαδημαϊκό Υπεύθυνο τον Καθηγητή Εγκληματολογίας κ.Γιάννη Πανούση. Δίδαξε δημοσιογραφία στο Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας (CPJ Athens/University of Wolverhampton) στο προπτυχιακό και μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών. Από το 2013 έως το 2016 έδινε διαλέξεις στο Τμήμα ΕΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, με αντικείμενο «Εγκληματολογία & ΜΜΕ». Ασχολείται με την εγκληματολογική έρευνα, την αρθρογραφία και τη συγγραφή.

Comments

comments

Related Posts

Comments are closed.

Recent Posts