‘Βαθιά, γαλάζια θάλασσα’ (3)

της Αγγελικής Ρουμπιέ.

Περπατώ σε μικρά, καυτά, κοφτερά βότσαλα που πληγώνουν τα πέλματά μου. Μπαίνω σε μια θάλασσα διαυγή, χλιαρή και ρηχή. Περπατώ αργά, κοιτώντας κάτω, φοβάμαι μήπως χάσω την ισορροπία μου. Πολύ με εκνευρίζει αυτό, δεν με αφήνει να χαλαρώσω. Περπατώ, περπατώ, μέχρι να φτάσω σε σημείο που μπορώ να αφεθώ.

Η χλιαρή αίσθηση του νερού, αντί να με ξυπνήσει, με χαλαρώνει. Κολυμπώ αργά, μετά βιαστικά, θέλω ν’ απομακρυνθώ, να τους/τα δω όλα από απόσταση. Κολυμπώ, σταματώ, βουτάω το κεφάλι μου, να χαθώ, ανοίγω τα μάτια. Βυθός δίχως φύκια, εύθραυστη ισορροπία του γαλάζιου και του πράσινου, όλα ήσυχα.

‘Μπορείς να κλάψεις μες στο νερό;’, αγαπημένος τίτλος βιβλίου του Αλέξη Σταμάτη. Δάκρυ, νερό, ιδρώτας, ανακατεύονται  σε βουτιές, σε εικόνες, σε σκέψεις. Απομακρύνομαι ξανά. Κοιτάζω το σώμα μου στο νερό. Λευκό, φαντάζομαι να ανοίγει ο βυθός και να βουλιάζω μέσα του. Κολυμπώ, είμαι στην άκρη ενός βράχου, βλέπω την παραλία από μακριά, ένα σπίτι όμορφο, πέτρινο λίγο πιο ψηλά στον βράχο. Ένα μικρό ιστιοφόρο πιο κει, ο αέρας μου φέρνει μουσική ορχηστρική, κλείνω τα μάτια, κλείσε τα μάτια. Την ακούς;

Κολυμπώ και αφήνω στο νερό σκέψεις βαριές, βουτάω το κεφάλι μου σαν κίνηση ανακούφισης και εξασφάλισης σιγουριάς πως όλα θα πάνε καλά. Εξιλέωση, εξάγνιση, αθώωση μέσα από τη θάλασσα. Δεν θέλω να βγω. Κολυμπώ κόντρα στον αέρα που φέρνει τα κύματα πάνω μου. Κόντρα, ανάποδα. Εις πείσμα, έτσι δεν έλεγες;

Κολυμπώ, αποδιδράσκω, βουτάω, κινήσεις πότε βιαστικές πότε ήρεμες ενός καλοκαιριού περίεργου, αντιφατικού (τι πρωτότυπο), αλλά και λυτρωτικού..; Δεν ξέρω, ούτε θέλω να ξέρω. Τα καλοκαίρια και ο καυτός ήλιος με κούραζαν, γιατί έπρεπε να ξεφύγω. Ενώ, όφειλα να συμφιλιωθώ. Ο καυτός ήλιος με πληγώνει, το νερό θεραπεύει τις πληγές, ξεπλένει, καθαίρει.

Η βαθιά, γαλάζια θάλασσα με ακολουθεί. Βουτάω για να προφυλαχθώ από έναν ήλιο που παλιότερα με είχε κοροϊδέψει.

‘Μπορείς να κλάψεις μες στο νερό;’

Εξιλέωση.

The following two tabs change content below.
Η Αγγελική Θ. Ρουμπιέ ζει και εργάζεται στη Λιβαδειά Βοιωτίας ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια βαθμίδα. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών (τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής, Ψυχολογίας. Ειδίκευση: Παιδαγωγική). Η αγάπη και ο θαυμασμός της για την τέχνη την οδήγησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παν/μίου Πελοποννήσου, στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών (Ναύπλιο). Η σύγχυση και οι απορίες της για το πολιτικό γίγνεσθαι, την έστρεψαν και στην Πολιτική Επιστήμη, όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Παν/μίου Αθηνών. Σήμερα είναι υποψήφια διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Παν/μίου Πελοποννήσου (Κόρινθος). Αγαπάει πολύ τα παιδιά και το θέατρο. Πιστεύει πως η τέχνη αναδεικνύει το φως που όλοι κρύβουμε και ότι τα παιδιά μάς χαρίζουν απλόχερα τη θετική ενέργεια που τόσο λείπει.

Latest posts by Αγγελική Ρουμπιέ (see all)

Comments

comments

Related Posts

Recent Posts