All posts by Αγγελική Ρουμπιέ

Αγγελική Ρουμπιέ

Η Αγγελική Θ. Ρουμπιέ ζει και εργάζεται στη Λιβαδειά Βοιωτίας ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια βαθμίδα. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών (τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής, Ψυχολογίας. Ειδίκευση: Παιδαγωγική). Η αγάπη και ο θαυμασμός της για την τέχνη την οδήγησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παν/μίου Πελοποννήσου, στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών (Ναύπλιο). Η σύγχυση και οι απορίες της για το πολιτικό γίγνεσθαι, την έστρεψαν και στην Πολιτική Επιστήμη, όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Παν/μίου Αθηνών. Σήμερα είναι υποψήφια διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Παν/μίου Πελοποννήσου (Κόρινθος). Αγαπάει πολύ τα παιδιά και το θέατρο. Πιστεύει πως η τέχνη αναδεικνύει το φως που όλοι κρύβουμε και ότι τα παιδιά μάς χαρίζουν απλόχερα τη θετική ενέργεια που τόσο λείπει.

‘ Γενέθλια ’

της Αγγελικής Ρουμπιέ. Πάντα μου άρεσε ο αριθμός 8. Μου άρεσε η στρογγυλάδα του, οι δύο μικροί κύκλοι, ο ένας...

‘ Συνειρμοί ’

της Αγγελικής Ρουμπιέ. Γράφω. Σ’ ένα άδειο ‘χαρτί’ του υπολογιστή, γράφω, καταγράφω σκέψεις σκόρπιες, εικόνες που περνούν γρήγορα και φέρνουν...

‘ Η ελευθερία του τίποτε ’ (3)

της Αγγελικής Ρουμπιέ. Το να μιλάς για ελευθερία σε καιρό καραντίνας συνιστά σχήμα οξύμωρο, ενίοτε δραματικό. Ανέκαθεν θεωρούσα ότι τα...

‘ Κούπα καφέ ’

της Αγγελικής Ρουμπιέ. Συνήθεια κοινή, πρωινή, απογευματινή, αγαπημένη ρουτίνα. Πολύ πρωινό ξύπνημα, εκεί, κατά τις έξι, συνήθεια σχολική, μικρή ανάσα...

‘Τα Χριστούγεννα της βιτρίνας’ (2)

της Αγγελικής Ρουμπιέ. Καθώς περπατούσα, το βλέμμα μου έπεσε σε μια βιτρίνα στολισμένη με όμορφα, λαμπερά αντικείμενα, φωτάκια, γιορτινές γιρλάντες....

‘Σαν αγκαλιά’

της Αγγελικής Ρουμπιέ. Πρωί, νωρίς, πολύ νωρίς. Αργά βήματα, άνοιγμα κουρτίνας, βλέμμα στη γκρίζα, υγρή συννεφιά. Πρωί, νωρίς, πολύ νωρίς....

‘Η ιστορία μιας μάσκας’

της Αγγελικής Ρουμπιέ. Είμαι ένα απλό, μικρό κομμάτι υφάσματος. Στις δύο άκρες μου είναι στερεωμένα λευκά λαστιχάκια, ώστε να στερεώνομαι...

‘Το φως που καίει’

της Αγγελικής Ρουμπιέ. Έχω ένα ημερολόγιο τοίχου. Απλό, ξύλινο, δώρο μαθήτριας μικρής, από το χριστουγεννιάτικο παζάρι του νηπιαγωγείου της αδελφής...

‘Ανάσες’

της Αγγελικής Ρουμπιέ. Πνίγομαι. Η μάσκα, καθώς μιλάω γρήγορα, κολλάει στο στόμα μου, νιώθω να μασάω τη μυρωδιά του απορρυπαντικού....

1 2 3 16